Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Dön de bak çevrene,dostun kim senin,
Kendini görürsün dost bakışında,
Umurunda olmaz, bil ki kimsenin,
Bumeranga döner, can yakışında.

Diyarbekir şehirim,
Dicle nazlı nehirim,
Onu solgun görürsem,
Olur benim zehirim

Burası Diyarbekir,

'Düşün ala külli hal öleceksin bu dünyada'

Bulamazsın ölümsüz ne bir deniz ne ada

Pervane olup dolandım,
Tomurcuk iken solandım,
Nefsin hırsını görünce,
Ruhum sıkıldı bulandım.

Aşkın kokusudur miskü amber,
Aşkta yarini buldu Peygamber.
Cebrail aşk yolunda ki rehber,
Aşkın kapısını bize de aç ey Peygamber

Hay'dan gelen Hu'ya gider,
Hay'ı bilmez Hu'yu bilmez,
Cahil bilmeden laf eder,
Hay'da ölmez, Hu'yda ölmez.

Hay Allah'ın bir ismidir,

Siyah karanlığın rengi,
Karanlık cehaletin rengi,,
Alim alimin,
Cahil cahilin dengi.
Birinin nefsiyledir,
Birinin alimle cengi.

Kuşatılmış dört bir yanım,
Cayır cayır yandı canım,
Hani nerde akan kanım,
Ruhum bile yanmaktadır,
Arşa çıkıyor dumanım.
...

ÇARKI FELEK DÖNÜYOR (FELEK:YÖRÜNGE)

Kimi zarar ettim der, kimisi etmekte kâr,
Kiminin işi mübah, kimisi de günahkâr,
Kimisi saf ve temiz, kimisi de sahtekâr,

Dualar etmek için eller açık Allaha,
Girmek istemiyorum, ah alarak günaha,
Mümin olarak ölmek, mümin için hedeftir.
Eğer zalim olursam, gerin beni çarmıha,