Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İçinin yangınınca, özlem duyduğun ser ab,
Bilki kavuşana dek, göreceğin hep serap.

Son nefesimde bile, hep seni anacağım,
Adını her andıkça, avunup kanacağım,
Serap misali sana, kavuştum sanacağım,
Seni kaybettim diye, yandıkça yanacağım

ŞERAFETTİN ELÇİ

Bir yıldız daha kaydı, sonsuzluk alemine,
Birebir şahit olduk, Elçinin elemine,
Kelepçeler vuruldu, sussun diye eline,

Sen hala peşimdesin, bırak uğraşma benle,
Benden uzaklara git, benim işim yok senle,
Takla atsan önümde, benden sana yar olmaz,
Yoksa telin ederim, biraz sözümü dinle,

Sen şerlerin anası, sen şeytanı lainsin,

Ez av şımena,
Ez nani vena,
Gırdıma bire,
Ez şermayena,

Ez gürveyena,

Aşık olan göz değil ruhtur.
Aşıklara neylesin doktor.
Seviyorum diyenler çoktur,
Aşk ise sevene oluktur.

Seven korkmaz sevmekten için için içlenir
Vuslat olana kadar yürek daim bilenir,
Sevgilinin kapısı, seven için umuttur,
Umudu hiç kaybetmez, o kapıda dilenir.

Şiir yazdım şair dendi,
Gözyaşıma bahir dendi,
Gözyaşımda yüzdüm diye,
Benim için mahir dendi.

Mevsim güz yapraklarım sararmışta sararmış
Her esen rüzgar beni yerden yere fırlatmış
Bilseniz bu gönül ne fırtınalar atlatmış
Hepsi boş hepsi hava hep gönlümü daraltmış

Öyle bir liman buldum sığındım da sığındım

Beni silenler silsin,
Vazgeçilmez değilsin,
Ben Hakkın aşığıyım,
Bilmeyen varsa bilsin.