Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ez jı tera çı bıjım, gotınamın feam naki,
Ez dıgırim bona te, harsı çawa dırıjinım,
Tü dılizi dıkeni, riya mıra mız naki,
Bı derdı te dışevtım, bı arı te hellinım,
Roya xedı te nego, halımın ke pırsnaki,
Delalamın, gevramın, agırı ser dılamın,

Askerlik yapanlar deli mi,
Yapmak istemeyen bedelli mi,
Kafam allak bullak bir sorsam,
Kimin ne yaptığı belli mi.

İster Kürt, ister Türk, ister Arap, isterse çengi,
Her ne olursa olsun insanın dili ve rengi,
Bilinmelidir insanın yine insandır dengi,
Herkesin mutlaka mezarda olacak sengi.(Taş-Mezar Taşı)

Denize daldırsanız,
Nehirde yıkasanız,
Yağmurlar yağdırsanız,
Sönmez benim ateşim,

Hasretin benzin gibi, yangını artırmakta,

DEMEYİNİZ SUS

Kanadı yaram,
Bozuldu aram,
Bir şifalı el,
Yok yaram saram.

Atiyle ilgili demeyin kesin,
Ya Hakkı söyleyin, ya sözü kesin,
Mutlaka doğrusu vardır herkesin,
İnanılmaz sözlerine serkeşin

Adam şöyle diyordu,
Dine inanmıyorum,
Ateist misin diye,
Soruverdim adama,
Ateist değil amma,
Ben dinsizim diyordu,

Derbeder olsam bile,
Senden asla vazgeçmem,
Düşmüş olsam da bile,
Gayrısını yar seçmem.

Sana dönüktür yönüm,

Tekamülün merdiveni ahlaktır,
Merdivene çıkmam diyen ahmaktır,
Medeniyet tekamülle gelişir,
Aksi deniyete kapı açmaktır.

Ne kadar çok olursa olsun derdim,
Her nefes alışıma şükür derdim,
Toprağın bağrına bir tohum verdim,
Ben topraktan binlercesini derdim.