Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Allah Cebrail ve Peygamber,
Vahyin kullara ulaşması,
Peygamberler oldular rehber,
Önlendi kulların şaşması

İmanın tüm putlardan, tek ilaha varışı,
Adalet olmalıdır, her müminin yarışı,
Kimse tesis edemez, adaletsiz barışı,

Allaha inananlar, inansınlar Allaha,
Hakkı üstün tutmayan, girecektir günaha.

Elimden geçmişi, söküp alanlar,
Onlardır boynumu bükük koyanlar,
Neyim varsa yere, döküp saçanlar,

Aldılar elimden, geleceğimi,
Bir daha göremem, güleceğimi.

YÜREĞİME KARALARI BAĞLADIM

Baharlardan eser yok, habire kar yağıyor,
Yağmur göklerden değil, gözlerimden akıyor,
Ben terhis oluyorum, senin olan dünyandan,
Nerede kaldın diye, toprak bana bakıyor.

Kendisini beğenenler, çevreden bekler alaka,
Etrafında dolaşanlar,aynı tiynette yalaka.

Gönlüme dargınım, dinlemez beni,
Bir türlü kendimi anlatamadım,
Ben yare vurgunum, olmaz nedeni,
Yarime sözümü dinletemedim.

Nasıl anlatayım, sana bilemem,

ALDANANLAR

Şu nefsine aldananlar,
Doyum nedir bilmiyorlar,
Ölmez gibi davrananlar,
Sanmayın ki ölmüyorlar.

İnanmışım Rabbim sana

Bilirim ki sensin büyük

Yalnız sana bağlanmışım

ŞERAFETTİN ELÇİ

Bir yıldız daha kaydı, sonsuzluk alemine,
Birebir şahit olduk, Elçinin elemine,
Kelepçeler vuruldu, sussun diye eline,

İçinin yangınınca, özlem duyduğun ser ab,
Bilki kavuşana dek, göreceğin hep serap.