Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yaratan yok diyenler neye inanır,
Bu insanların referansları nedir,
Aczini bilmez ama güçlüyüm sanır,
Onların taptıkları yalnız enedir.

Herkesi kendin bil ki haksızlık yapmayasın,
Allah varken sakın ha gayrıya tapmayasın,
Doğru yolu bırakıp batıla sapmayasın,
Şeytanla hemhal olup, ondan rol kapmayasın.

Hakkı olmayanı almak isteyen kişi,
Yapılan haksızlıktır bu şeytanın işi,
Nasıl sağlasın haksızlıklar dirilişi,
Lanetullahi alerraşi vel mürteşi, *

*(Allah rüşvet alanada verenede lanet etsin.Hadis)

RÜYALARIMA

Sana ayırmışım, rüyalarımı,
Gündüzleri yoksun, bari gece gel,
Dua için açtım, ayalarımı,
Rüyama girmene kim olur engel.

İman ruhun gıdası,
Gönüllerin şifası,
Hakka doğru yükselir,
Müminlerin duası.

Hakka iman edelim,

Dua ile başladım, yeniden doğan güne,
Hizmeti amaçladım, ruhun özgürlüğüne.
Ölüm ayrılık değil, vuslatın kapısıdır,
Kapı açıldığında, gideceğim düğüne.

Aşıklarla başa çıkmak isteyen kim,
Aşık olanlar hiç olurlar mı tekin,
Aşktan anlamaz, ne falcı ne de hekim,
Ruhun tatmini ve önemli bir çekim.

Sarıkamış dağlarında, topraklar canlarla doldu,
Doksan bin ana kuzusu, savaşmadan şehit oldu,
Üstlerinde ince urba, ayakkabı delik deşik,
Taze taze tomurcuklar, açılmadan hemen soldu,

Deniz derya ummandır,
Sanmaki sis dumandır,
Seni krtaracak şey,
Yaptığın ve duandır....İNSANİ

Kimileri toplumda, yaşarken hep asalak,
Buda yetmezmiş gibi,bizi sanmakta salak.