Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kim kimlere niçin olmakta kıcık,
Kim kime neden yapar mızıkçılık,
Kendini ve kavmini üstün saymak,
En hafif tabirle, denir ırkçılık.

ŞEHADET

Makamını ta ezelden, belirlemiş yaradan,
Şehadet şerbeti içen, nasıl olsun sıradan.

Ebediyet ülkesinin, sonsuz kahramanları,

Kendisiyle barışık
HAYIRLARDA YARIŞIK,
KAFASI OLMAMALI,
Hiç bir zaman karışık

Bugün günlerden Pazar,
Kim ne okur ne yazar,
Kimi fıtrata tabi,
Kimisi ise azar.

Eller duydu, sen duymadın kâlimi,
Anlamadın, bu perişan halimi,
Sen atmıştın bana en son çalımı,,
Söyle şimdi, kim tutacak elimden,

Yalvarmıştım, düşmeden ben bu hale,

Dünya dediğimiz tarla,
Islanır yağmurla karla,
Kimisi der kiracıyım,
Kimi meşguldur kumarla.

Kır artık zincirlerini,
Sonsuzluğa yelken aç,
Serbest kıl fikirlerini,
Umutlara tohum saç.

Niçin insansın bir düşün,

Bir dile düştü mü yalan,
İnancını eder talan,
Kimliğinden ibarettir,
Kişiden geriye kalan.

KIYMETE DEĞER

Kuran hayat kaynağım,
Beni ben eden kelam,
En sağlam dayanağım,
Varlık yalnız Elif Lam,

DOSTUMA
İnsaniyim, daldan dala gezerim,
Ararım kendime, yürekten bir dost,
Bencillik peşinde, beni ezerim,
Uğruna fedadır, dostuma bu post.