Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yüreği yanmayanlar, ağlamaz rol yaparlar,
Onlar Allah'a değil, ben putuna taparlar.
Hakikati görünce, çark ederek saparlar,
İblisten utanmadan, telifsiz rol kaparlar.

Ben kendimden habersiz, hep seni yaşıyorum,
Tahammülsüz sabırsız, bendimden taşıyorum,
Vuslatım çıkmazlarda, peşinden koşuyorum,
Küle döndüğüm halde, ölmedim şaşıyorum.

Yazımı yazan Haktan, tek seni dilenirim,

Ne senin var üstün yanın,
Ne benim var üstün yanım,
Tekebbür yoktur İslamda,
Müminler artık uyanın.

Bana Sünni diyorlar, demesinler arkadaş,
Benim adım Müslüman, yapmayın bana traş,
Siz bilseniz ne çıkar, beni de hiç bilmeyin,
Beni bilen biliyor, atmayınız bana taş,

Dünde yanlış yapanların, yanlışxlarını bilelim,
Doğru yapan her kim ise, hayırlarla yad edelim,
Yanlışlara yanlış katmak, dünkü yanlışlardan elim,
Dünden kalan her yanlışı, hep beraber düzeltelim.

Şu hayatta benim için çok değerli dört şey vardır

Birisi hem anam babam,biri evlat biri yardır

Yalnız benim için değil elbet herkes için aynı

Sür atını desem de, düşür sen süratini,
Kaza yaparsan eğer, tanımam suratını.

Magdur ve mazlumu anlamanın yolu
Magdur ve mazlum olmak değil elbet
Onların içinde düştüğü durumu
Empati yapmazsan sürer ebed müddet.

Sen benim güneşimdin, seni nasıl kaybettim,
Terk edip gittiğinde, karanlıklara ittin,
Sen yoksan mehtap da yok, ışık yok ateş de yok,
Bu karanlığı yalnız, aydınlatır suretin.

Gözüm kaldı elinde,
Bal mı akmış dilinde,
Bülbüller sus pus olur,
Seni her gördüğünde.

...Alnında yazı beyaz,