Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İçinin yangınınca, özlem duyduğun ser ab,
Bilki kavuşana dek, göreceğin hep serap.

Son nefesimde bile, hep seni anacağım,
Adını her andıkça, avunup kanacağım,
Serap misali sana, kavuştum sanacağım,
Seni kaybettim diye, yandıkça yanacağım

İnanmışım Rabbim sana

Bilirim ki sensin büyük

Yalnız sana bağlanmışım

Sen hala peşimdesin, bırak uğraşma benle,
Benden uzaklara git, benim işim yok senle,
Takla atsan önümde, benden sana yar olmaz,
Yoksa telin ederim, biraz sözümü dinle,

Sen şerlerin anası, sen şeytanı lainsin,

Ez av şımena,
Ez nani vena,
Gırdıma bire,
Ez şermayena,

Ez gürveyena,

Aşık olan göz değil ruhtur.
Aşıklara neylesin doktor.
Seviyorum diyenler çoktur,
Aşk ise sevene oluktur.

Seven korkmaz sevmekten için için içlenir
Vuslat olana kadar yürek daim bilenir,
Sevgilinin kapısı, seven için umuttur,
Umudu hiç kaybetmez, o kapıda dilenir.

Şair siyasetin içindedir ancak politika yapmaz.
Politikada at gözlüğü vardır, onu alıp ta takmaz,
Hakkın yolunda yürür hak yolundan asla batıla sapmaz,
Bu benim kriterim beni okuyanlar bu gözle baksın,
Beni eleştirsin ama hakarete mahal bırakmasın..

Dosttan gelen dosta gider,
Teşekkür ettik dostlara,
Dost dostuna hizmet eder,
Gözünü koymaz postlara.

Pişmanım diyebilmek, kolay mı sanıyorsun,
İçimden geçenleri, elbette bilmiyorsun,
Bir tarafta gururum, diğer yanda yüreğim,
Yüreğimin sesini, sen neden duymuyorsun,

Pişmanım ben pişmanım, ölene dek pişmanım,