Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Okulu açılmış düzenbazların,
Onlar sahibidir büyük hazların,
Yolmak amaç olmuş, sanki kazların.
Kendi halinde olana ezil diyorlar

Ezman be sterk nabe,
Kekımın jı xwevn rabe,
İrozi sübe buye,
Gelo bese şiyarbe.

FARKI YOKTUR

Sensiz geçen ömrümün farkı yoktur ölümden,
İniltiden başka ses, çıkar mı hiç dilimden,
Görüntüm anlatmıyor, ruhum iflas ediyor,
Sensiz geçen ömrümün, farkı yoktur ölümden.

Maske ile dolaşır, ülkemizde masonlar,
Hiç kimseler sanmasın bu insanlar masumlar,
İblis bile şaşırır, bunların yaptığına,
İblisin ürettiği,ülkemizde fasonlar.

İnsan suretinde olmak, insanı insan yapmaz,
İnsan gibi insandan, güzellikleri kapmaz,
Gözünde hep at gözlüğü, nefis çizgisinde sabit,
Hatasında ısrarcıdır, doğru yola asla sapmaz.

Ey fikri sabit kardeşim, ne olursun bak çevrene,

Aşığım aşkı yaratana,
Aşığım aşkı aratana,
Aşığım günü aydınlatana,
Aşığım geceyi karartana,
Aşığım yaprağı sarartana,
Aşığım hesabımı tartana,

DÜZE ÇIKAR

Hakka olalım tabi,
Ya yetişkin ya sabi,
Müminin rehberidir,
Yaratanın kitabı.

İnsan olduğunun farkına varmak,
Farkındalığın sırrına ermek.
Emri almak ve yaşamak,
İstikamet üzre olmak.

DÜŞÜNSÜN
Benim için her kim bir iyilik düşünüyorsa,
Yalnız benim için değil herkes için düşünsün,
İyiliğin karşılığında bir şey bekliyorsa,
Ona söylerim ki sen utanılacak kişisin.SİNAN KARAKAŞ

Bulunduğu yeri bilmeyen için nerden düştüğü önemli değil.
Hayalinin de sınırı belli değil, sonsuza doğru uzar,
Bulunduğu yeri bilenler ise, hayallerini gerçekler üzerine oturturlar, Düştüklerinde de düşüş ihtimali bırakırlar.