Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Arının yuvasına, asla sokmayın çomak,
Bilirsiniz sokmaya, belkide kalır ramak,
Bozulursa tadınız, ne yapsın buna damak,
Olması gerekense, makulu yakalamak.

ARIYORMUŞ

Anam beni arıyormuş, gözü yaşlı bağrı yanık,
Gördüğüne soruyormuş, yok mu gören yok mu tanık,
Yakup'un hasreti gibi, içinde ne volkanlar var,
Ne yangını sönmektedir, ne de içinde ki panik.

ARIYORUM BİR BİÇİMDE

Şikayete mahal yoktur,
Müdahale eden çoktur,
Aşk bağrımı delen oktur,

YETER
Boynu bükük gözü yaşlı, beni nasıl terk ettin,
Yetim gibi bırakarak, söyle nereye gittin,
Şimdi ben sensiz çaresiz, ne yaparım der misin,
Yaşıyorum sanma beni, sensiz bilki ben bittim.
...

Kime nasıl anlatayım,
Anlatıp da anlaşayım,
Bana arkanı dönersen,
Sana nasıl ulaşayım.

Sana arkadaşım desem,

ARSIZ

Keşke yaşamasaydık, yaşanan acıları,
Keşke ağlatmasaydık, ana ve bacıları,
Keşkeye geçmiş olsun, deselerde geçmiyor,
Halen devam ediyor, yüreğin sancıları.

Adamı adam eder ar,
Olmazsa bozulur ayar,
Sıfırı değer sananlar,
Arsızlıklarını anlatırlar.

Bir gün son bulacak, benim hayatım,
Almadım dünyadan, ben de muradım,
Değişecek belki, güzel suratım,
Arkamdan kimseler ağlamasınlar,

Adımı taşlara yazdıramadım,

Sende mi benim gibi, vurgun yedin arkadaş,
Kışa dönmüş saçların, kar mı yağdı arkadaş
Belli ki yıpranmışsın, çok darbeler yemişsin
Yüreğin paramparça, parçalanmış arkadaş

İstersen anlat bana, ister sırınla yaşa,

Arpa ektim biçemedim,
Su bulandı içemedim,
Bana yardan geç dediler,
Yar şirindir geçemedim,