Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ayinesi iştir lafa bakılmaz demiş büyükler
Boş lafları doğurmayı elbette sever çürükler
Siz ve sizin gibiler buldukça hayat zemini
Bu millet bin yıl değil inan ki daha çok bekler

Sevmedim desem yalan, ölümüne sevmiştim,
Sevgimden arta kalan gördüm sevilmemiştim,
Çaresizlik içinde kıvranıp duruyorum,
Sendin kalbimi çalan, senin için ölmüştüm.

Gurur mu naz mı söyle, bunca bana yaptığın,

Ana dil tercih değildir, yaratanın ikramı,
Yönetimden beklentimiz, bitirin bu dramı.

BİTİRİR

Müminim diyen insanlar, hemen dönmeli fıtrata,
Çözüm öze dönmektedir, gayrısı zulüm getirir,
Kişi fıtratı dışlamaz, inanıyorsa sırata,
Aksi hem inancını hem insanlığını bitirir.....İNSANİ

Bilirim sen Rabsin ben bir acizim,
Sen varken diyemem ben çaresizim,
Kaldır şu dünyadan bitsin hacizim,
Beni benliğimden uzak tut Ya Rab.

Gel gel gel yine gel demiş Mevlana,
Ne mutlu aradığını bulana,
Güzelliği mutluluğu paylaşana,
Ruhuna nakşedip, devrim yapana,

Dünya dönüyor bak biz de dönelim,

BİSMİLLAH

Hakka yönlendirir sözü,
Korur haramlardan gözü,
Kıbleye dönderir yüzü,
Gönlümüzde ki Bismillah.

BİR KIŞ GİBİSİN

Mutlu olmak için seni sevmiştim,
Hüzne kanat çırpan, bir kuş gibisin,
Ne hayaller kurmuş, ne söylemiştim,
Baharı bilmeyen, bir kış gibisin.

Mendilim kenarı,
Özledim nazlı yarı,
Bu hasret yaktı beni,
Yeşildim oldum sarı.

Mendilim ıslak benim,

Yine kıpkızıl renk şu gurup vakti
Gözümden göz yaşım kıpkızıl aktı
Ne dostları gördüm düşmanca baktı
Bir tek dostum vardır onu bilirim

Gah beyaz gah mavi gah kıpkızılsın