Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İnsani değerler için, tüm insanlar yarışalım,

Söyleyin bu kavga niçin, küsmeyelim barışalım,

Üstünüm diyen olursa, hep birlikte karışalım,

Senin gördüğün ve görebileceğin, işin sadece bir boyutu,
Somutu bile tam bilemezken, nasıl bileceksin soyutu,
İnsanoğlu müşahhasın peşindedir, öğrenmeye çalışır,
Hadi söyle bakayım, ne kadardır şu kainatın ebatı,

Empati yapmayanın, imanında şüphe var,
Ele şaşı bakarken, kendine dört göz bakar.

Yoktur anlayışları yoktur tahammülleri

Güç yetiştirseler bir an yakarlar gölgeleri

Sen yok sayabilirsin Rabbim var sayıyorsa

Soğuk savaş yıllarının, ayaktaki bu eseri,
Hep kendine yontmaktadır, sanki nalıncı keseri,
Batının vurucu gücü, düşman hep yeşil kuvetler,
Müslümanların başına, bela olmuş bu serseri.

Soğuk savaş mı var artık, neden hala durmaktadır,

Döneceğim o günü sabırla bekliyorum
Tahamülüm tükendi güne gün ekliyorum
Bitecek bütün günler elbet o gün gelecek
Yorgun argın geceler evde pinekliyorum

Düşürmüşler burada şu dünyanın devrini

Tırmanmak çok zordur, merdivenleri,
Düşünce öpüyor, insan yerleri,
Zembille inenler,nasıl bilsinler,
Merdiven altında, sürünenleri.

Seninle geçen her bir anın, derinde izleri var,
Anma diyemem gönlüme, andıkça yaram kanar,
Her kime sual ettiysem, sanırsın herkes duvar.
Ansam bir türlü anmasam, alevim arşa çıkar.
Seninle geçen her bir anın, derinde izleri var.

Bir eylül barış günü, dünya mazlumlarının,
Umurunda olur mu, kan emen zalimlerin.

Mağdurlar ve mazlumlar, özlüyorlar felahı,
Zulümde ısrarcının, biter mi hiç günahı.

Hani ellerimizin, birleştiği zamanda,
Patlayacak olurdu, kanlarımız damarda,
Esen fırtınaların, haddi hesabı yoktu,
Dalgalar sustu artılk, ruhum şimdi ummanda,