Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ağlamak bilirim insani duygu,
İnsan olan ağlar, döker göz yaşı,
Timsah göz yaşları, sadece kurgu,
Onlar mazlumlara bakarlar şaşı.

YAKARSA YAKSIN

Güneşi al karşına,
Yürü güneşe doğru,
Tekamülün şarjına,
Cevaplanan tek sorgu.

Bana canım diyordun,
Nasıl bırakıp gittin,
Öyle çok seviyordun,
Neden bu hale ittin.

Anam anam can anam,

Daldan alıç topladım,
İp attılar hopladım,
Dişim ağrıyor diye,
Dişe altın kapladım.

Yemyeşil alıç dalda,

Altım beton, duvarlar taş,
Dışım buzul, içim ataş,
Ruh aşk arar, bedenim aş,

Bu bedene azdır bu yük,
Aranan her şeyden büyük.

İnsani değerler için, tüm insanlar yarışalım,

Söyleyin bu kavga niçin, küsmeyelim barışalım,

Üstünüm diyen olursa, hep birlikte karışalım,

Senin gördüğün ve görebileceğin, işin sadece bir boyutu,
Somutu bile tam bilemezken, nasıl bileceksin soyutu,
İnsanoğlu müşahhasın peşindedir, öğrenmeye çalışır,
Hadi söyle bakayım, ne kadardır şu kainatın ebatı,

Empati yapmayanın, imanında şüphe var,
Ele şaşı bakarken, kendine dört göz bakar.

Yoktur anlayışları yoktur tahammülleri

Güç yetiştirseler bir an yakarlar gölgeleri

Sen yok sayabilirsin Rabbim var sayıyorsa

Hem bedende ölmüyor,
O boyut değiştirir,
Yüce divanda sizi,
Bilin ki eleştirir.