Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Çekip gittin dünyamdan, beni virane kıldın,
Aklımı aldın başımdan, deli divane kıldın,
En koyu yalnızlığa, mahkum eyledin beni,
Gözlerim bugulandı, beni girane kıldın.

Rüzgarlar getirdiler, kapkara bulutları,
Simsiyaha boğdular, görünen ufukları,
Solukları kestiler, daralttılar ruhları,

Hadi yağ yağacaksan, indir göğü yerlere,
Yeşert tüm gönülleri, hüzünlü gönüllere,

Artık yanımda değil, yüreğimin incisi,
Yüreğim paramparça, onu çok özlüyorum,
Muhtacım varlığuna, olsaydım dilencisi,
Dönmese de ben onun, yolunu gözlüyorum,

Yüreğine yakınsan, mesafe yoktur sana,
Yüreğinden uzaksan, şeytan biner ensene.

Yüce dağlar,yüce dağlar,
Yüreğimden volkan çağlar,
Ölen öldü,kaldı sağlar,
Bilsen ne yetimler ağlar,

Yüzümde göz izin kaldı, silemiyorum,
Ne oldu diyene cevap, veremiyorum,
Geri dön de al izini, diyemiyorum,

Bu izlerimin dermanı, gözlerindedir,
Gözüm yoluna dikildi, izlerindedir,

Görmem mümkün değil benim, göremem ki cemalini,
Kelimeler kifayetsiz, anlatamaz mealini,
Tanımlamam zordur benim, değerindeki alini,
Ne olursun hoş gör beni, bilemedim sualini.

Olamaz eşin benzerin, yücelerden yücesin sen,

Zulüm baki kalmaz bilin
Susmasın konuşsun dilin
Altı vardır bilin yerin

Zulüm ehli bilinecek
Cehennemde sürünecek

EVİNAMIN SEVGİLİM

Çawı gel ser me dınerı,
Mıra dıben çı degerı,
Evinamın venda buye,
Dıbem evin bese verı.

Dünya İçin Diz Çökme

Ne uzatmak elindedir, ne de ömrü kısaltmak,
Kulun yapacağı ise, kendi kendini tartmak,
İstiyorsan ştiraz et, olanı kabullenme,
Takdire boyun eğersin, boşadır hava atmak,