Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yüce dağlar,yüce dağlar,
Yüreğimden volkan çağlar,
Ölen öldü,kaldı sağlar,
Bilsen ne yetimler ağlar,

Yüzümde göz izin kaldı, silemiyorum,
Ne oldu diyene cevap, veremiyorum,
Geri dön de al izini, diyemiyorum,

Bu izlerimin dermanı, gözlerindedir,
Gözüm yoluna dikildi, izlerindedir,

Sensizliği yaşıyorum,
Yaşanmadan anlaşılmaz,
Yaraları kaşıyorum,
Kanamadan ulaşılmaz,
Sınırımı aşıyorum,
Yoksa aşka bulaşılmaz,

Zamanı durdurmak mümkün mü,mümkünmü söyle bana

Gönlümü dindirmek mümkün mü,mümkün mü söyle bana

Bırakta haykırsın susmasın,susturma yüreğimi

Çöküntü eşiğinde zamanın insanları
Yalpaladı yürürken ayakları ve kolları
Beyne giren virüsler bombaladı akılları
Hafıza sürünmekte unutu yaşananları

Hafızada hastalık unutturdu kimliğini

Zawa çu buke ani hala he hala he,
jı bukıra zer dani hala he hala he,
Buk jı zawıra dıbe,hala he hala he
Delalamın çavani.hala he hala he

Hala hala hala he hala he hala he.

Görmem mümkün değil benim, göremem ki cemalini,
Kelimeler kifayetsiz, anlatamaz mealini,
Tanımlamam zordur benim, değerindeki alini,
Ne olursun hoş gör beni, bilemedim sualini.

Olamaz eşin benzerin, yücelerden yücesin sen,

Rahman olan Allahtır, Rahim olan Allahtır,
İlah yoktur evrende, Yalnız Allah ilahtır,

Hamd ederim Allaha, Alemlerin Rabbidir,
Esirger ve bağışlar, Din günü sahibidir

Kendinizle yüzleşin, sakın ola kaçmayın,
Sırrınız varsa eğer, ortalığa saçmayın,
Allaha ayan beyan, var olan bütün sırlar,
Aynayla paylaşmayın, yanıltır size sizi,
Allahtan gayrısına, elinizi açmayın.

Aman ha aman,
Olur haliniz yaman,
Kendi tavuğuna,
Bakmaz da eğer,
Komşunun tavuğuna bakarsan,
Kendi tavuğun tavuk,