Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Herkes kendi ayarında,
Ya zararda veya karda,
Çıkarının peşindeyse,
Millet olmaz umurunda,

Haktan gayrı ne varsa, bitamam hepsi fani.
Ya Allaha tabisin, ya da olmuşsun cani,
Sorumluluğunu bil, geciktirme ifanı,
Aksi halde çekersin en sonunda cefanı.

Tomurcuklar yanaklarda, gamzelere dönüşmüş,
Ateşlerin kızıllığı, dudak diye görünmüş,
Işık saçmış gözlerinden,şule şule yürümüş,
Dut yemiş bülbüle döndüm, defterlerim dürülmüş.

Uzun uzun saçlarından, kement yap da beni tut,

Kervanlar yollara dizilmiş gider,
Yollar bitmeyince, ömürler biter,
Sevda rüzgarları, kervanla göçer,

Kervanın peşine takılacağım,
Pazarda tartılıp, satılacağım,

Keskin sirke küpüne zarar
Eğer istiyorsanız yarar
Sakin olun ve sakin bakın
Keskinliğinizi bırakın
İrdeleyin ve de düşünün
Neden demeyin takdiri bilin

Takva sahibi olanlar, üstünlük taslamayanlardır.
Dönüp kendine baktığında, asla kasılmayanlardır.

Eğitim şart, eğitim şart,
Vicdanlara eğitim şart,
Eğitilemeyenlere,
Verilmeli kırmızı kart,

Söz olmadan sahip çık söylenene,
Tahir olanı indir düşüncene,
Söz oldu mu çıkar senden tutulmaz,
Görmen için gerek yoktur ölmene.

Bir şehir ki bir memba-i Nebidir
Bir şehir ki dünden daha sabidir
Bir şehir ki elbet Hakka tabidir
Ruha Ruha can verirsin her ruha

Virane oldu gönül evimiz
Divane gezer tüm bedenimiz

Sığın Rabbine sığın Rabbine
Huzuru versin iste kalbine