Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Virane oldu gönül evimiz
Divane gezer tüm bedenimiz

Sığın Rabbine sığın Rabbine
Huzuru versin iste kalbine

Şeref şerefsizlerin eline düştüyse eğer
Bütün yaşananlar için artık sebep aranmaz
Şerefli olanların çektiği bundanmış meğer
Şerefsize arsızlık yolsuzluk nedir sorulmaz

Kaybetmemelisin kişilik ve karakterini

Saçının tellerine, izin ver asılayım,
Mühür yapıp gönlümü, yüreğine basayım,
Kaderin ben olayım, alnına yazılayım,

Sevebilirsen beni, sevmeni istiyorum,
Hayatımda ilk defa, seviyorum diyorum.

Sarhoş başı dönen insandır,
Dünya habire dönmektedir,
Dünya döndükçe dönmekteyiz,
Hala sarhoş olamamışsa insan,
İyi bilsin ki ölmektedir.

Sensiz olmuyor elbet bu dünyanın tadı
Seninle olmaktır mü'minlerin muradı
O'nun Mustafa,Ahmet,Muhammeddir adı
Şefaat eyle acize ya Resulallah

Sensin kainatın o en güzel kokusu

Çekip gittin dünyamdan, beni virane kıldın,
Aklımı aldın başımdan, deli divane kıldın,
En koyu yalnızlığa, mahkum eyledin beni,
Gözlerim bugulandı, beni girane kıldın.

Kişi kendi nefsine, uygun olanı seçer,
Kendi yaptığı gibi, başkasına rol biçer,
Bir ihanet veyahut, bir yamukluk görürse,
Sonunda olan olur, arkadaştan vaz geçer.

Rüzgarlar getirdiler, kapkara bulutları,
Simsiyaha boğdular, görünen ufukları,
Solukları kestiler, daralttılar ruhları,

Hadi yağ yağacaksan, indir göğü yerlere,
Yeşert tüm gönülleri, hüzünlü gönüllere,

Yüreğine yakınsan, mesafe yoktur sana,
Yüreğinden uzaksan, şeytan biner ensene.

Artık yanımda değil, yüreğimin incisi,
Yüreğim paramparça, onu çok özlüyorum,
Muhtacım varlığuna, olsaydım dilencisi,
Dönmese de ben onun, yolunu gözlüyorum,