Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Anladım ki bu aşkın sonu yoktur, / Beyhude bunca çaba,
Harcanan belki de bu son soluktur,/ Olmasın diye heba,
Vazgeç desem, vazgeçmiyor yüreğim,/ Duracak yoksa kalbim,
Sevebilmek sevdiğine kulluktur,/ İstersen sor kitaba.

ÇOK ZOR

İnsanı anlamak zor,
Gücün yetiyorsa yor,
İster kendisine sor,
İster dön kendine sor,

Seni gökte arayanlar,
Arananı hiç bilmezler,
Seni yerde arayanlar,
Kendilerini görmezler,

Ararım seni dağlarda,
Gelmiş geçmiş tüm çağlarda,
Hem ölende hem sağlarda,

Ararım seni ararım,
Kendime döner sorarım,

ARTVİN

Miralay Şükrü Bey, hiç pes eder mi,
Artvini almadan, çekip gider mi,
İster Gürcü olsun İster Rus olsun,
Artvin alınmadan, savaş biter mi.

Bahçemize gül diktim,
Dibinden ayrık söktüm,
Anam bana darılmış,
Gittim elini öptüm.

Pişmanız deseniz de, kaydınız geçti asra,
Boşuna mı söylendi, bade harabül basra,
Millet bağırıyorsa, çok bastınız nasıra,
Yıkmak bir anlık iştir, yapmak sığmaz bin asra.

Senden geldik dönüş sana,
Ram olduk senin yasana,
Günahkarız biliyoruz.
Nasıl sığınmam affına

Muhalefet sazan gibi,
Kuyusunu kazan gibi,
Yeni bir şey üretmezler,
Sararan bir hazan gibi.

Gideceksen al beni de götür, gideceğin tüm yerlere,
Yerlere gözyaşları düşmeden, bulut doluştu göklere,
Göklere sözüm olmaz ki benim, korkular sindi gözlere,
Gözlere bakacak dermanım yok, gitme yabancı ellere,