Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ah Dicle Dicle,
Söyler misin bana, bu hırçınlığının sebebi ne,
Yoksa seninde mi, kelepçe vuruldu ellerine,
Seninde mi engel oldular tüm özgürlüklerine,
Seninde mi taş bastılar o kocaman yüreğine,

Bitti bitecek gibi, dünyada kalan günüm,
Bu günler de biterse, biter elbet sürgünüm.
Uyarı olur bana, mazide kalan dünüm,
Dünden ders almadıysam, yanmak için odunum.

Elini aç dua et,
İhlas ile donan ki,
Duan etsin isabet,
Allah şahit illa ki.

Söyle bana ey bülbül uğramaz oldun Diyarbekir'e,
Celalı mı aramaktasın konmuyorsun artık güle,
Ne sen varsın ne Celal, haberin yok sanırım ki senin,
Fırtınalar esti sarardı yapraklar, sonbahar hakim,
Ne anlatırsam anlatayım, hükmüm geçmiyor gönüle.

Hayır yoksa sözünde, hiç boşuna A deme,
Şeytan tuzak kurmuştu, baban olan Adem'e.

Gözlerim kör oldu görmüyor ana
Kulağım sağırdır güzel sadana
Susarsam ne derler böyle adama
Razıyım idam da olsa cezama

Vazgeçmem lazımdır paradan puldan

İNANMA SAKIN

Unuttum diyorsam, sakın inanma,
Dilim ayrı kalbim ayrı söylüyor,
Hiç kimse demesin, dur sende yanma,
Senin için bir can, burda ölüyor.

Vere dayê cem mı rune...........................Gel anam yanıma otur

Bırinamın gellek kure...............................Yaram oldukça derindir

Dınê ez zanım ki zure...............................Bilirim dünya yalandır

Beni bende mi sanırsın?
Etrafımda dolanırsın,
Saptırmaya çalışırsın,
İblis benden uzağa git,

Dağdan geldim bilmiyorum şehiri
Musluk bilmem görmüşüm ben nehiri
Şifa diye içmiş isem zehiri
Yaşıyorsam inan ki ben kârdayım