Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Vere dayê cem mı rune...........................Gel anam yanıma otur

Bırinamın gellek kure...............................Yaram oldukça derindir

Dınê ez zanım ki zure...............................Bilirim dünya yalandır

Beni bende mi sanırsın?
Etrafımda dolanırsın,
Saptırmaya çalışırsın,
İblis benden uzağa git,

Dağdan geldim bilmiyorum şehiri
Musluk bilmem görmüşüm ben nehiri
Şifa diye içmiş isem zehiri
Yaşıyorsam inan ki ben kârdayım

İNANMA SAKIN

Unuttum diyorsam, sakın inanma,
Dilim ayrı kalbim ayrı söylüyor,
Hiç kimse demesin, dur sende yanma,
Senin için bir can, burda ölüyor.

Senden geldik dönüş sana,
Ram olduk senin yasana,
Günahkarız biliyoruz.
Nasıl sığınmam affına

Muhalefet sazan gibi,
Kuyusunu kazan gibi,
Yeni bir şey üretmezler,
Sararan bir hazan gibi.

KURTULUŞTADIR
Nefsi öne süren şeytanı lain,
Nefis anlamaz ki bu varlık hain,
Basit isteklerle çıkar karşına,
Arka planında hazırdır mayın.
...

Aslandı kükrüyordu, hiymen olmuştu evren,
Doğum günü olmuştu, sanki on iki eylül,
Dün dündü bu gün bugün, bomboştur artık çevren,
Asıl hesap gününde, daha olursun melül.

ADEMDEN(A.S.) GÜNÜMÜZE

Ademden günümüze muhalif olmuş şeytan,
Şeytanlık oldu işi, korkmuş olsa da Haktan,
Vazgeçiniz ne olur, şeytan ile yarıştan,

Adam ol Adem gibi, yaradanı unutma,
Şeytanın hilesi çok, akıllı ol da yutma,
Adaletin kefesi, hassas denge düzeni
Haklı olana karşı, haksız olanı tutma.