Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Darê darê bın darê ziynê............................Ağaç ağaç ağaç altı Ziynet

Tenı mamı pır sarê ziynê..............................Tek kalmışım çok soğuk Ziynet

Huna te hunı germê ziynê............................Sen sıcak kanlısın Ziynet

Çekip gidersen eğer, dayanamam ölürüm,
Kimsesiz biri diye, sessizce gömülürüm,
Beni bırakma sensiz, hem sensiz hem kimsesiz,
Delirmiş bir şekilde, sokakta görülürüm.

Sakın ha gitme dedim, sensiz ben ne yaparım,

Brindarım brindarım,....................Yaralıyım, yaralıyım,
Kırip kurban brindarım,................Kirve kurban yaralıyım,
Vez ketıme derdı küla,.................Ben düşmüşüm bunca derde,
Brindara bı dermanım,.................Dermanım yok yaralıyım.

Bugün günlerden Hava,
Herkes girmiş sınava,
Sınavdaki başarı,
Sanılmasın bedava.

Kurumuş bak boğazım haykırmaktan hep sana
Ne olur bir lahzacık dönüversen sen bana
Hayatın ikamesi senin bakışındadır
Bir kez olsun demedin nasılsın diye bana

Seni ben her anımda oturtmuşum gönlüme

Ew çı ar'ı ser dılımın,............................Bu ne ateştir yüreğimin başında
Venda buye delalımın,........................Benim sevgilim kaybolmuş,
Delal jı mın geyyidiye,..........................Sevgilim benden küsmüş,
Bı hevn mayı ew çawımın,....................Uykusuz kalmış gözlerim.

İlk ders Edebiyatmış,
Öğrenci derste yatmış,
Öğrencinin üstüne,
Hocası bir su atmış,

Dersimiz Matematik,

Kapım her zaman açık, yaralı gönüllere,
Adağım vardır benim, döndüğün gün ellere,
Dönmene odaklandım, bekliyorum gelmeni,
Adağın ben olurum, güldüğün gün ellere.

Dönmeyen ne vardır ki bu dünyada, felekler bile dönmektedir,
Görmek istiyorsan eğer aynada, o da nefsini öldürmektir,
Melekler bile gıpta etmekteler, niçin döndüğünü bilene,
Bedenin dönmeye dönmektedir, asıl ruhunu döndürmektir,

Dön, dön, dön, dönebildiğin kadar dön, yüzünü de kalbini de dön,

Bir kuş olup uçsam Diyarbekire,
Dolaşsam şehrimin semalarında,
Rastlamam bilirim, onda bir kire,
Kendimi bulurum, simalarında.