Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Dananın kuyruğu, insan ölünce kopar,
Mümkün değil artık, kimse edemez inkar,
Geriye dönüş de, ne yazık mümkün değil,
Az mı dedim sana, inkarda etme ısrar.

Yalan mı sandın sevdiğimi söylerken

Sahte mi bildin göz yaşımı dökerken

Anlatamadım içimdeki ateşi

Canlı varlıklar için, mevzubahistir hayat,
Hayat her an tazedir, sakın demeyin bayat,
Doğru olan ne varsa, önce nefsine dayat,
Ondan sonra keyfine, ister dolaş ister yat.

Kat kat serdim yufkayla baklavayı
Sabah içtim metanette çorbayı
Kebap için seçtim dülük babayı
Ateşte demledim demlikle çayı

Fıstık Ben olmuştur Nizip dağında

Bu mezar kimin,adı silinmiş

Papatya lale gülle bezenmiş

Kapkaranlıkken nura belenmiş

Çağlayanceritten Yozgata doğru,
Gören var mı deyin, helikopteri,
Havalar puslanmış, görmüyor yolu,
İsmailden aktı, ecelin teri,

DİYARBEKİR'E

Şarkılarım türkülerim, Diyarbekir'e yazılmış,
Diyarbekir varlığıma, ruhumdan daha lazımmış,
Yıllar oldu ayrıyam ben, bir tanıdık arıyorum,
Bana ordan haber verin, ben görmeyeli nasılmış.

Zaman anlamsız kalmıştı,/ Yar ile sohbet anında,
Her nesne sus pus olmuştu,/ Yar varken benim yanımda,
Hayatla yeni tanıştı,/ Kanım kaynar damarımda,
Güneş doğmuş güneş batmış,/ Bu gece yar bende kalmış,
Bir de gündüz olmasaydı,/ Görmüşüm rüyalarımda.

Seni tanımamı sağladı ben de akıl,
SENİ ANLATTI GÖKTE YILDIZ YERDE ÇAKIL,
BULMAK İSTEYENE KOLAYDIR SENİ BULMAK,
İstemeyene de sanırım gelir sakil.

Yağmur damlaları için dumandan gebe, fahişe kadar kirli diyorlar,
Halbu ki o yağmur damlaları, harakiri yapmaktalar bizim için,
Gökten inen yağmur tanelerinden bilmem ki akılsızlar ne istiyorlar,
İyilik faydasız insanlara, kendi içlerindeki kirleri görmüyorlar niçin.