Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Nefes alıyorsan, sanma vakit geç,
Sahte ilahlardan, uzaklaş vazgeç,
Önüne serilmiş bir sürü yol var,
İnsan olabilmenin yolunu seç,

Ne olur artırmayın, hüznümüz siz geceler,
Ben zaten dert doluyum, taşırır dertler beni,
Bütün her şeye rağmen, yuva buldu serçeler,
Serçenin garipliği, kararttı bak gecemi.

Sorumluluk insanı insan yapan olgudur,
Gereğini ifa da, içindeki dolgudur,
Dolguyu düşürmeyin, dolgunuzun düşmesi,
Boş teneke misali, anlamsız bir çalgıdır.

Benim gibi sizde sorun
Kimim diye kendinize
Kimim,neyim,nerden geldim
Dönüp bakın dününüze

Dünlerine güvenenler

Yüzünün şavkı vurdu, uyandırdı gönlümü,
Karanlıklar içinde, aydınlattı günümü,
Seninle olsun yeter, isterim sürgünümü,

Senin her gittiğin yer, bil ki bana cennettir,
Verdim gönlümü sana, al sana emanettir.

Muhammed (A.S) Allahın(C.C) elçisidir
Ubudiyetin temsilcisidir
Hakkın mutlak tebliğcisidir
Alemlerin şefaatçisidir
Mananın bize habercisidir
Meleklerin ziyaretçisidir

Dolaştım dünyayı, herkes bir alem,
Kiminde neşe var kiminde elem,
Hepsinin dilinde, ayrı bir söylem,

Dünyadan almadım, ben hevesimi,
Duymuyor insanlar, neden sesimi,

Velatıme Diyarbekir.............................Memleketim Diyarbakır

Hem hüngüfe hemi şekır......................Hem bekmezdir hem de şeker

Em bırçine şive çekır...........................Biz açtık bize yemek yaptı

Akıllı olan insanlar, dinlerini seçerler,
Aklı olmayana da, sorgu sual sormazlar,
Aklı olmayan insan, mükellef bile değil,
Suç işleseler bile, onlar yargılanmazlar,

Adem'e(A.S.) de İsa'(A.S.) ya da, gelin iman edelim,

Yalan yalan yalan mı ne olur söyle bana
Ne övgüler dizmiştin yalan mı söyle bana
Seviyorum dediğin yalan mı söyle bana
Hala ben seviyorum ne olur anlasana