Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

AĞLAMA SEN

Gözlerinden yaş döküldü,
Beli önüne büküldü,
Yüreğine dert ekildi,
...

Seni öylesine çok özlemişim,
Gelirsin diyerek yol gözlemişim,
Bilmemiş bilmemiş, hiç bilmemişim,
Giden geri gelmez, ah bilmemişim.

Ah annem ah annem, içim yanıyor,

Ay yüzlüm yüzünde gördüm parlayan nuru

Nasılda korumuşsun o sarsılmaz onuru

Gönlündeki sıcaklık yansımış suratına

Sen benim babamsın hayat kaynağım

Hayatımda inan tek dayanağım

Yokluğun içimi,inan yakmakta

Dolaştım dünyayı, herkes bir alem,
Kiminde neşe var kiminde elem,
Hepsinin dilinde, ayrı bir söylem,

Dünyadan almadım, ben hevesimi,
Duymuyor insanlar, neden sesimi,

Çocuklar aldı karneyi,
Kimi zayıf kimi iyi,
Üzüntü ile neşeyi,
Yaşıyor bütün çocuklar,

Çok yıllar geçti aradan,haber almadım,
Çok hicran aktı yaradan,derman bulmadım,
Alnımda ki bu yazıdan,kurtulamadım,
Yapışmış olan karadan,ayrılamadım.

Tanımakta zorlanırsın, ben ben değilim,

Hasret ne zaman biter,
Neler çektik biz neler,
Birini devirince,
Çıkar başka engeller,

Git
Hadi
Çekil önümden
Çek git başımdan
Seni görmek değil
Varlığını bile hissetmek istemiyorum

Nefes alıyorsan, sanma vakit geç,
Sahte ilahlardan, uzaklaş vazgeç,
Önüne serilmiş bir sürü yol var,
İnsan olabilmenin yolunu seç,