Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Sen benim babamsın hayat kaynağım

Hayatımda inan tek dayanağım

Yokluğun içimi,inan yakmakta

Muhammed (A.S) Allahın(C.C) elçisidir
Ubudiyetin temsilcisidir
Hakkın mutlak tebliğcisidir
Alemlerin şefaatçisidir
Mananın bize habercisidir
Meleklerin ziyaretçisidir

Nefes alıyorsan, sanma vakit geç,
Sahte ilahlardan, uzaklaş vazgeç,
Önüne serilmiş bir sürü yol var,
İnsan olabilmenin yolunu seç,

Ne olur artırmayın, hüznümüz siz geceler,
Ben zaten dert doluyum, taşırır dertler beni,
Bütün her şeye rağmen, yuva buldu serçeler,
Serçenin garipliği, kararttı bak gecemi.

Sorumluluk insanı insan yapan olgudur,
Gereğini ifa da, içindeki dolgudur,
Dolguyu düşürmeyin, dolgunuzun düşmesi,
Boş teneke misali, anlamsız bir çalgıdır.

Her nereye bakarsam, Elifi görmekteyim,
Her duyduğum seste ben, Elifi duymaktayım,
Elifle yatmaktayım, Elifle kalkmaktayım,
Ben içimi yalnızca, Elife açmaktayım,

Birsin elbet birliğine, inandım ben Allahım,
Senden başka bilirim ki, asla olmaz ilahım,
Senden uzak kaldığım an, arşa çıkmalı ahım,
Dur(Uzak) eyleme beni senden, yalnız sana muhtacım,

Arıyorum yanımda, yoksunuz şimdi,
Nerelere gittiniz, dost bildiklerim,
Düştüm diye dediler, bu adam kimdi,
Böyle mi olacaktı, can bildiklerim,

Velatıme Diyarbekir.............................Memleketim Diyarbakır

Hem hüngüfe hemi şekır......................Hem bekmezdir hem de şeker

Em bırçine şive çekır...........................Biz açtık bize yemek yaptı

Kendine saygı duyan,
Herkese saygı duyar,
İnsanı insan sayan,
Nefsine verir ayar...........İNSANİ