Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Tek sana kul köleyim,
Tek uğrunda öleyim,
Bu acizin duası,
İzin ver de güleyim.

Bakışın yaktı derunumu, sanırsın şemsin şuası,
Leb'inden düşen her kelime, Yusuf'un Hakka duası,
Bu bakış temizler gönlümü, siler yürekteki pası,
Bu aciz hep seni arıyor açık elimin ayası.

Hiç belli olmaz kimin nasıl gelecek sonu,
Sağcılar ne çok severlerdi Barış Mançoyu,
Tekbirle beni uğrlayın dedi Cem Karaca,
Son nefesteki durumdur insanda ki konu.

Bütün insanlar yalnızca Rezzak olan Allaha borçlular,
Kendini Rezzak sananlar her kim olursa olsun suçlular.

Senlik benlik kavgası,
Nefsin bitmez havası,
Fıtratın ikamesi,
Müminlerin davası.

YOL GÖSTERDİ
Her gün her an seferberim,
Aksın gözyaşım ve terim,
Ondan başka yok rehberim,

Her ne varsa Allah Kerim,

Her türlü davanın, peşinde yargı,
İster gerçek olsun, isterse kurgu,
Geç kalan yargıyla, biter mi ağrı,
Nasıl yanmasın ki, mağdurun bağrı,

Dünya pervane olmuş, güneşin etrafında,
Sünnetullaha tabi, fıtratının safında,
Tercih senin ey insan, önce düşün diyorum,
Sen neye pervanesin, kimler var tarafında.

Ciran ciran haho ciran
Hani nerde babam ciran
Söyle nerde anam ciran
Acı haberi almışam
Evlerimiz olmuş viran
Haho ciran haho ciran

Çekerim çile çile,
Düşmemek için dile,
Bir tek senin aşkına,
Düşmüşüm bile bile,
Düşmüşüm bile bile.