Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Tek sana kul köleyim,
Tek uğrunda öleyim,
Bu acizin duası,
İzin ver de güleyim.

Bakışın yaktı derunumu, sanırsın şemsin şuası,
Leb'inden düşen her kelime, Yusuf'un Hakka duası,
Bu bakış temizler gönlümü, siler yürekteki pası,
Bu aciz hep seni arıyor açık elimin ayası.

Hiç belli olmaz kimin nasıl gelecek sonu,
Sağcılar ne çok severlerdi Barış Mançoyu,
Tekbirle beni uğrlayın dedi Cem Karaca,
Son nefesteki durumdur insanda ki konu.

YOL GÖSTERDİ
Her gün her an seferberim,
Aksın gözyaşım ve terim,
Ondan başka yok rehberim,

Her ne varsa Allah Kerim,

Her türlü davanın, peşinde yargı,
İster gerçek olsun, isterse kurgu,
Geç kalan yargıyla, biter mi ağrı,
Nasıl yanmasın ki, mağdurun bağrı,

Ez bı kesım bı xedime,.......................Ben kimsesizim, sahipsizim,
Çıma kes nayı malamın,.....................Niçin kimse evime gelmiyor,
Rojame gışti tarine,............................Günümüz hep kapkaranlık,
Çıma halı me nabinın,........................Niçin halimizi görmüyorlar,

Lımın bawo, lımın bawo,.....................Vay bana baba, vay bana baba,,

Senlik benlik kavgası,
Nefsin bitmez havası,
Fıtratın ikamesi,
Müminlerin davası.

Dünya pervane olmuş, güneşin etrafında,
Sünnetullaha tabi, fıtratının safında,
Tercih senin ey insan, önce düşün diyorum,
Sen neye pervanesin, kimler var tarafında.

Kelimeler firarda, cümle kalmış çaresiz,
Harfler kalmışlar darda,boyun bükün yare siz.

Müminin dili susmaz,
İblise karşı pusmaz,
İhlasa sarılmışsa,
Müminler boş konuşmaz.