Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yaramın tabibi sen, senden uzak kalamam,
Yarama bir el sürsen, başka derman aramam,
Senden gayrı uzakta, bağlasalar duramam.
Dostuma dost demişim, düşmanım yoktur benim,
Dostuma feda olsun, taşıdığım bedenim.

Bana kızgın bakıyorsun
Ağlıyorum gülüyorsun
Niçin beni üzüyorsun
Söyle sevgin yalanmıydı

Sevmek suç mu söyle seni

Yalan yalan yalan, bu dünya yalan,
Sen de şu dünyada, var da oyalan,
Durmaz mı sanmıştın, dünyanın çarkı,
Ömürden kayıyor, her gün heyalan,

Yalana kanmayan var mı dünyada,

YALNIMIZ DİYEN ADAM

Ne kimse var çevremde ne arayan ne soran,
Tutmaya çalıştığım bütün dallar kırıldı,
Talihim bana küskün, hüsran üstüne hüsran,
Yalnızlığın damgası, tam anlıma vuruldu.

YALNIZ SEN VARSIN

Senin benden haberin yok,
Herkes derdinin peşinde,
Yokluğun bağrımda bir ok,
Yalnız sen varsın işimde.

Ben severim seni candan

Vazgeçmişim ben bu candan

Şifa ararım canandan

YAKASIZ VE DE YENSİZ

Birer birer düşüyor, sarardıkça yapraklar,
Yaprağa kucak açmış, yerde kara topraklar.
Alternatif arayan, bilsin ki bitap düşer,
Kazdığı kuyulara, düşmektedir salaklar.

Cüz-i irade ile insan tercih sahibi,
Ya katile dost olur, ya da bulur tabibi.

Birilerinin elinde yağlı kazık,
İnsan suretinde dolaşmakta yazık,
İnsanı insan yapan görüntü değil,
Yağlı kazıkçılara denir fasık.

Yağmurlar yağmaz oldu,
Güller açmadan soldu,
Ayrıldın ayrılalı,
Gözlerim yaşla doldu,

Özlemin yaktı beni,