Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Unuttun mu beni, var sen de unut,
İnan ki bende de tükendi umut,
Sevenin kaderi unutulmakmış,
Güneşim kayboldu, üstümde bulut.

Sen de git yoluna, bana acıma,

Kuldan medet istemek, itikadi bir mahsur,
Allahın vahyi bize, vazgeçilmeyen unsur,

Olur ya bulamadın, bir de Peygambere sor,
Hala bulamadıysan, vallahi sende kusur.

Deniz derya ummandır,
Sanmaki sis dumandır,
Seni krtaracak şey,
Yaptığın ve duandır....İNSANİ

Sarıkamış dağlarında, topraklar canlarla doldu,
Doksan bin ana kuzusu, savaşmadan şehit oldu,
Üstlerinde ince urba, ayakkabı delik deşik,
Taze taze tomurcuklar, açılmadan hemen soldu,

SECDE KULUN ZİRVESİ

Günler anlam yitirdi, benzedi birbirine,
Zaman çalıp götürdü, göz dikerek dirime,
Benden gayrı söyleyin, ben kime ne diyeyim,
Yıllar ömrü bitirdi, dönüp baktım ecrime.

Ben de sizin gibi Allah kuluyum,
Acz içinde biri sanma uluyum,
Sizin gibi ben de sevgi doluyum,
Selam olsun size, değerli dostlar.

Ne mübarek bir gün, ne güzel Cuma,
Bu güne müdrik ol, sakın uyuma,
Düşüncen ve tavrın, uyum sağlasın,
Her zaman aktif ol, sakın soğuma................İNSANİ

Gönlüm şad olur diye, bekledim umut ile,
Hep hazanla görüştüm, bahar gelmez gönüle,
Yaprak yaprak sararttı, ağartarak saçımı,
Birikmiş hayallerim, kapıldı gitti sele,

Siz bahar rüzgarları, nerelere gittiniz,

Çalışmadan usanma,deme oluyor zahmet,
Sittin sene beklesen,yine de gelmez rahmet.

Hadi duydunuz diyelim, Sinan'ın öldüğünü,
Ağlayanlarla beraber, kimlerin güldüğünü,
Bırakınız ağlamayı, dualar edin bana,
Söyleyin kimler görmüşler, gidenin döndüğünü,