Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Xedı, xedı,
Ez destı xü wekırime,
Çı xestime jı te düxazım,
Ez zanım,
Çı heyı destı tedayı,
Tü feam dıki,

Sabahleyin erken, kalktım namaza,
Namazımı kıldım, durdum niyaza,
Bellemek istedim, okuya yaza,

Sağıma soluma verdim selamı,
Kimseye söylemem, çirkin kelamı,

Ne güzel şu kandiller,
Hakka yönelir diller,
İhlaslı olanlara,
Verilecek ödüller.

VERIN BIBİNIN

Verın bıbinın halımın,...........Gelin bir halimi görün,
Dê tünneye baw tünneye,...Ana yoktur baba yoktur,
Agır ketiye dılemın,..............Ateş düşmüş yüreğime,
Çıma hun nabın güneye......Neden günah demiyorsunuz.

VESVESE

Vesvesenin şerrinden, Allah'a sığınmışım,
Vesveseler imanın, kemirgeni olurlar,
İmanı güçlü tutup,şeytandan sakınmışım,
Vesveseci olanlar, şeytanla buluşurlar......İNSANİ

VİCDANIN SESİ

Vicdanın sesi olmak, yakışır şairlere,
Yürek insanı her can, Hakkı üstün tutmalı,
Şairler hakikati, yansıtsın şiirlere,
Fıtrata uygun olan, ne varsa anlatmalı.

Kimseye zorlama kendi dinini,
Zorlanan din asla benimsenemez,
Paylaşmak istersen eğer fikrini,
Onu yaşa kimse engel olamaz.

Dinleyin beni ey dostlar,
Kulak verin sözlerime,
Size bir şey diyeceğim,
Dikkat edin gözlerime,

Sen yoksun diye her yer, zından olur gözüme,
Dilim lal olmuş gibi, sesler gelmez sözüme,
Yok gibi davrananlar, bakmıyorlar yüzüme,
Yanmadan erişilmez, seven bilir çözüme.

Seven sevmişse eğer, döner pervane gibi,

Dünya kaynayan kazan,
İçinde çoktur azan,
Yem zokanın ucunda,
Sakın ha olma sazan.