Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

SÜRTER
İnsan saygı duyduğu kadar saygıyı hak eder.
Saygı duymuyorsa demek kendisi olmuş beter.
İnsanı insan bilmiyorsa peki kendisi ne,
Ben de insanım ama ben onlardan üstünüm der.
Burnunu yere sürterek ta cehenneme gider.İNSANİ

Sür atını desem de, düşür sen süratini,
Kaza yaparsan eğer, tanımam suratını.

Sen benim güneşimdin, seni nasıl kaybettim,
Terk edip gittiğinde, karanlıklara ittin,
Sen yoksan mehtap da yok, ışık yok ateş de yok,
Bu karanlığı yalnız, aydınlatır suretin.

Susmak en büyük cevap, makul insanlar için.
Hakkın bir adı Tevvab,Tevbe edilmez niçin.

SUSMA ZAMANI
Artık susma zamanı, ben de susmuşum artık,
Nedir bana sitemin, az mı etmiştin yemin,
Dön de düne bakıver, viraneler bıraktık,
Güvenim zedelendi, nasıl olayım emin.

Bugün hem üzüldüm, hem de ağladım,
Susmadı yüreğim, onu dağladım,
Belleğime karaları bağladım,

Yanan yüreğimi, susturamadım,
Tutuştu yüreğim, yandım da yandım,

Bê aw ma axa kelışi,.......Susuz kaldı toprak yarıldı,
Çawı me riya barane,.....Gözümüz yağmur yolunda,
Ezman lı ser me werışi,..Gök üstümüze kustu,
Bejıti hışa drane.............Susuzluk diş ağrısı gibidir.

Yazı yazsam yazdı derler,
Mezar kazsam kazdı derler,
Ağıt çalsam sazdı derler,

Şimdi artık dinliyorum,
Sustum bir şey demiyorum..

Taasub ümmeti kemiren virüs,
Mümin mümine nasıl olur küs,
İslam kimliklerde, olamaz bir süs,
Yaşarsan senindir, sende ondansın.

Ne senin var üstün yanın,
Ne benim var üstün yanım,
Tekebbür yoktur İslamda,
Müminler artık uyanın.