Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ez av şımena,
Ez nani vena,
Gırdıma bire,
Ez şermayena,

Ez gürveyena,

Sen gidersen, buralara yağmurlar yağmaz,
Sen gidersen buralara, güneşler doğmaz,
Sen gidersen gül ağacı, tomurcuk açmaz,
Bu topraklar bil ki sensiz, aşklar yaşatmaz,

Gideceksen hadi durma, git buralardan,

Bir tebessümün ile, yüreğim kanatlandı,
Erikler çiçek açtı, meyveleri tatlandı,
İçimdeki sevincim bil ki bine katlandı,

Sen hep güler yüzlü ol sakın ola üzülme,
Beni de kafana takma, muhanete eğilme.

Gözlerime yaşlar doldu,
Güllerim sarardı soldu,
Mevsimleri haller oldu,
Sen burdan gittin gideli.

NEYİM KALIR Kİ BENİM

Sende gidersen eğer, bütün dünyam yıkılır,
Yıkıntılar altında, söyle nasıl yaşarım,
Ruhuma hazan eser, yapraklarım dökülür,
Böyle yaşayan varsa, asıl ona şaşarım.

Unuttun mu beni, var sen de unut,
İnan ki bende de tükendi umut,
Sevenin kaderi unutulmakmış,
Güneşim kayboldu, üstümde bulut.

Sen de git yoluna, bana acıma,

Kuldan medet istemek, itikadi bir mahsur,
Allahın vahyi bize, vazgeçilmeyen unsur,

Olur ya bulamadın, bir de Peygambere sor,
Hala bulamadıysan, vallahi sende kusur.

Mevsimlerde sen

Aylarımda sen

Saatimde sen

Ben de sizin gibi Allah kuluyum,
Acz içinde biri sanma uluyum,
Sizin gibi ben de sevgi doluyum,
Selam olsun size, değerli dostlar.

SECDE KULUN ZİRVESİ

Günler anlam yitirdi, benzedi birbirine,
Zaman çalıp götürdü, göz dikerek dirime,
Benden gayrı söyleyin, ben kime ne diyeyim,
Yıllar ömrü bitirdi, dönüp baktım ecrime.