Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Varlık ile yok olalım,
Birlik ile çok olalım,
Manayla dolup taşalım,
Gönül ile tok olalım.

Bedenim elbet toprak olacak
Bu hayatın sonu değildir
Dünyanın olanlar burda kalacak
Ruhundan üflemiş Rabbim bellidir

Adem Pegamber halk oldu topraktan

Hadi çıkın güneşe,
Güneş ile güreşe,
Hemen pes edersiniz,
Tükenir yüzde neşe.

TÜRKÜLER AH TÜRKÜLER

Bizi bize anlatır,
Bizi ele dinletir,
Kulakları çınlatır,
Türküler ah türküler,

Yoluna tuzak kurmuşlar, seni benden koparanlar,
Sevgime karşı durmuşlar, Canıma pusu kuranlar,
Hadi kalk da gel diyorsun, bu halimi bilmez gibi,
Her an gelmek istiyorum, dağılsaydı şu dumanlar.

Ha kaydı ha kayacak ayağım,
Denizde taşa takılmış ağım,
Beklesem de boştur, çeksem de boş,
Sanırım bu da benim tuzağım................İNSANİ

Sen benim güneşimdin, seni nasıl kaybettim,
Terk edip gittiğinde, karanlıklara ittin,
Sen yoksan mehtap da yok, ışık yok ateş de yok,
Bu karanlığı yalnız, aydınlatır suretin.

Magdur ve mazlumu anlamanın yolu
Magdur ve mazlum olmak değil elbet
Onların içinde düştüğü durumu
Empati yapmazsan sürer ebed müddet.

Gözüm kaldı elinde,
Bal mı akmış dilinde,
Bülbüller sus pus olur,
Seni her gördüğünde.

...Alnında yazı beyaz,

SÜRTER
İnsan saygı duyduğu kadar saygıyı hak eder.
Saygı duymuyorsa demek kendisi olmuş beter.
İnsanı insan bilmiyorsa peki kendisi ne,
Ben de insanım ama ben onlardan üstünüm der.
Burnunu yere sürterek ta cehenneme gider.İNSANİ