Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Askerlik yapanlar deli mi,
Yapmak istemeyen bedelli mi,
Kafam allak bullak bir sorsam,
Kimin ne yaptığı belli mi.

YOLCUYUM BEN

Yola çıktım yolcuyum ben,
Ne sağcı ne solcuyum ben,
Oyunumda rolcuyum ben,

YOLA ÇIKMIŞ GİDİYORUM

Gecemi gündüze kattım,
Yola çıkmış gidiyorum,
Gah uyandım gahi yattım,
Yola çıkmış gidiyorum.

Dileğim yerine gelmedi diye sakın üzülmeyesin,
Dileğinin Hakka ulaşmadığını mı zannetmektesin,
Dilinle istesen de yüreğinden geçirsen de o duyar,
Yoksa geleceğin ne getireceğini mi bilmektesin,

Nefis mani olmak ister, insanlığı ifaya,
Hayvandan da olur beter, yoksa insanda haya.
Görüntüye bakarsanız, insan dersiniz amma,
Düşünce necise benze, sürülünce sahaya.

Herşey Hakkın nazarında,
Dünya yumurta zarında,
Senin insanlığın bil ki,
Bakışında ve arında.

Ferman yazmış kalemler, müebbede mahkumum,
İyileşmez yaralar, halimden yok umudum,
Ha ölmüş ha yaşamış, zaten ölü gibiyim,
Kılavuza gerek yok, belli olmakta sonum,

Yoruldum aramaktan, derdimin dermanını,

Başında dolanır kara bulutlar
Anasız kalmasın masum yavrular
Kırılmasın asla beyaz umutlar

Başı yüce dağlara ne karlar yağar
Bilmezsin koynunda yavrular ağlar

Ben seni seviyorum,bıje çıma haznaki,(Söyle niye sevmedin)
Ben seni özlüyorum,mızdıkım tu bir naki,(Görüyorum özlemiyorsun)
Dılıte mina kefır,(Yüreğin taş gibidir) yanmaktadır yüreğim,
Ben öldüm öleceğim,Azrail bermı hati.(Azrail önüme geldi)

Kırdık biz zincirleri, yüreklerimiz özgür,
Salıverdik dilleri, sesimiz çıkmakta gür,

Yarınlar elbet bizim, ümitsiz hiç olmayız,
Yarını başkasına, bilin ki bırakmayız,