Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bütün kelimeler bir gönül için,
Geliniz gönül yıkmaktan vazgeçin
BİR GÖNÜLSE BİR ALEME BEDELDİR
Acizin alemde varlığı niçin.

Bana bir harf öğretenin elbet kölesi olurum

Onun emrine girerim hizmet edeni olurum

Onu sözünü dinlerim onun bendesi olurum

Biri sana yanlışını,
Seni kırıp ta dökmeden,
Kendi fikri bakışını,
Sana empoze etmeden,

BİR KIŞ GİBİSİN

Mutlu olmak için seni sevmiştim,
Hüzne kanat çırpan, bir kuş gibisin,
Ne hayaller kurmuş, ne söylemiştim,
Baharı bilmeyen, bir kış gibisin.

Yüreğimi bilen var mı, yakmaktadır acılar,
Bütün dertler üzerimde, her yerimde sancı var,
Canım diye can verdiğim, sanki bir yabancı yar,

Yaşamadan bilemezdim, böyle yanacağımı,
Yürek yanınca öğrendim, her an anacağımı,

Ne kimseye yağ yakarım,
Ne doğru yoldan saparım,
Kısıtlı da hiç değilim,
Yalnızca Hakkı yazarım,

Oldum ben deli divane,
Küle döndüm yane yane,
Bir tek sensin bana çare,

Ben kulum sensin efendi,
Aşkınla tüm acım dindi.

Ben koşuyorum,
Sen koşuyorsun,
O koşuyor,
Bakıyorum ki,
Herkes koşuyor,
Sabah koşuyor,

Sakın kimse demesin ben müttaki insanım,
Buna onay verecek, yalnız Hazreti Allah,
Gaybı Allah biliyor, diyemem benim zannım,
Müttaki olacaksan, hiç kimseden alma ah.

BENİ SORDUM BANA

Çivi oldum çakıldım,
Odun oldum yakıldım,
Ayna oldum bakıldım,