Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Toplumsal yaşayışın, empatidir perçini,
Aksi tedirgin olur, barışın güvercini.

Tefekkür hakikate erme yolu,
Tefekkür tanımaktır sağı solu,
Düşünmek insanın, varlık nedeni,
Tefekkürden uzak olur defolu.

Herşey birin türevi,
Birin sonsuz görevi,
Her acizde bulunan,
Yürektir birin evi.

Yoluna tuzak kurmuşlar, seni benden koparanlar,
Sevgime karşı durmuşlar, Canıma pusu kuranlar,
Hadi kalk da gel diyorsun, bu halimi bilmez gibi,
Her an gelmek istiyorum, dağılsaydı şu dumanlar.

Maymun olmak isteyene, yolların tümü açık,
İnsanın da maymunun da, bedenin özü balçık,
Yalnız maymun olanlar da, akıl devre dışıdır,
Maymunlaşan varlıklarda,bakış uçuk ve kaçık.

Sevda yüreğin sesidir,
Yürek aşkın kafesidir,
Uçup gidecek yarine,
Üflenen Hak nefesidir

Umut olmazsa insan, yaşayamaz dünyada,
Umut dayanak olur, kanayan her yarada,
Hayat deniz misali, umut denizde ada,
Yaşayan umut besler, derman olsa da ayda.

Umut karın doyurmuyor,
Aç olanlar uyumuyor,
Acın karın gürültüsü,
Doyurmayınca susmuyor.

Sevmiyorum diyemem, vallahi seviyorum,
Canımı iste benden, onu da veriyorum,
Bir gün seversin diye, sabırla bekliyorum,

Beni sevmediğini, inan ki biliyorum,
Bir gün seversin diye, sabırla bekliyorum.

Varlık ile yok olalım,
Birlik ile çok olalım,
Manayla dolup taşalım,
Gönül ile tok olalım.