Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İlkbaharı yaşamayan, nasıl yaşar sonbaharı,
Gözüm yeşili görmüyor, her şey bana olmuş sarı,
Bembeyaz karlar sararmış, özlemişim toprakları,
Kışlarım yıl boyu sürer, sanki kutuplar diyarı,

İsyan etsem de bilirim, dünya tersine dönmüyor,

Güvercinler evimizin birer ferdi gibiydiler,
Birileri düşman diye güvercinleri gördüler.
Şimdi onlar tedirginler, uçmaktan da korkuyorlar,
Özelllikle beyaz renkli güvercinleri vurdular.

Toplumsal yaşayışın, empatidir perçini,
Aksi tedirgin olur, barışın güvercini.

Tanrı tanımaz olana, derim ki göster rüyanı,
Gücüne güvenin tamsa, durdur şu geçen zamanı,
Aciz olduğunu fark et, bak gelenler gitmekteler,
Terk etmen an meselesi, benim dediğin dünyanı,

Yalana baş vurdun mu, yalan yalanı çeker,
Yalancılar toplumda nifak tohumu eker,
Kendi söylediğine kendisi de inanır,
Zehiri allar pullar, üstüne yazar şeker.

Hiç üşüdün mü uzun kış gecelerinde
Hissettin mi soğuğu ta iliklerinde
Abandın mı üşümesin diye çocuğun
Ne yapacaksın söyle hesap gününde

Onlar hiç aç oldular mı bilmiyorum

Uyu yavrum büyüyesin,........................Razi gedı mı mezın bi,
Büyüyüp de yürüyesin,.........................Hem mezın bi hem rıvi bi,
Az ağlayıp çok gülesin,........................Kım bı gri, zaf bı keni,

Uyu uyu, uyu uyu, uyu bebek vay,.......Razi razi, razi razi, razi gede hay,

Ayrılık ateşiyle, yüreğim yanıyor bak,
Hiç aklıma gelmezdi, senden uzakta kalmak,
Bu sonbahar rüzgarı, dalda sarardı yaprak,
Hiç aklıma gelmezdi, senden uzakta kalmak.

Ruhum dara çekildi,
Vücut yere ekildi,
Toprağımın üstüne,
Uzun bir taş dikildi.

Ezel ebed sensin Allah,
Abdestimdir bana silah,
Her yerde hazır nazırsın,
Senin için yoktur cenah.

Nurun tek kaynağı Allah,