Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ağlayan yürekte, insanlık vardır,
İnsanı sevenler bana da yardır,
İnsanlık sevgisi yürekte hardır,
Mekanlar zamanlar engel olamaz.

Ben seni seviyorum,bıje çıma haznaki,(Söyle niye sevmedin)
Ben seni özlüyorum,mızdıkım tu bir naki,(Görüyorum özlemiyorsun)
Dılıte mina kefır,(Yüreğin taş gibidir) yanmaktadır yüreğim,
Ben öldüm öleceğim,Azrail bermı hati.(Azrail önüme geldi)

Herşey Hakkın nazarında,
Dünya yumurta zarında,
Senin insanlığın bil ki,
Bakışında ve arında.

Neler gördüm aney neler yaşadım,
Çalıştım çırpındım,yol bulamadım,
Ölesiye sevdim huzur bulmadım,
Kesildi takatım,kalmadı tadım,

Neler çektiğimi yüreğime sor,

Başında dolanır kara bulutlar
Anasız kalmasın masum yavrular
Kırılmasın asla beyaz umutlar

Başı yüce dağlara ne karlar yağar
Bilmezsin koynunda yavrular ağlar

Yunus olup varsam hazza,
Veysel gibi, vursam saza,
El açsam dursam niyaza,

Ben benlikten geçer miyim,
Aşk badesi içer miyim,

"Aşkını aldım senden, yüreğimde duruyor,
Kalbimin her atışı, tek ismini vuruyor,
Gözden ırak olunca, sanma gönül unutur,
Vuslata olan özlem,yüreğimi buruyor."

İnsan zaman gibidir, gittimi geri gelmez,
Bilirim sandığının, belki çoğunu bilmez,
Farkındadır çoğu kez, görmekte bir çok şeyi,
Bazen de arıyorken, kendini dahi görmez,

Gelo ez brindarım,
Mêz bıkın veka arım,
Ez bume hersı çawa,
Veka baran dıbarım.

Brinamın pır kure,

ZAM ZAM ZAM

Zam üstüne zam yağıyor,
Yok mu buna dur diyecek,
Sanırsın inek sağıyor,
... Kim yiyecek kim giyecek.