Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Xedı, xedı,
Ez destı xü wekırime,
Çı xestime jı te düxazım,
Ez zanım,
Çı heyı destı tedayı,
Tü feam dıki,

Yalan ağızda durmaz,
Hemen dışarı çıkar,
Sonuçlarını yormaz,
Bilmez ki evler yıkar.

Ümmetim yalancı olmaz, demiş Peygamber,
Bizim halimizi görse, acaba ne der,
Yalanın bini bin para, biz yüzü kara.
Yoksa cehennem için mi olduk seferber.

Bana kızgın bakıyorsun
Ağlıyorum gülüyorsun
Niçin beni üzüyorsun
Söyle sevgin yalanmıydı

Sevmek suç mu söyle seni

Yalan yalan yalan, bu dünya yalan,
Sen de şu dünyada, var da oyalan,
Durmaz mı sanmıştın, dünyanın çarkı,
Ömürden kayıyor, her gün heyalan,

Yalana kanmayan var mı dünyada,

YALNIMIZ DİYEN ADAM

Ne kimse var çevremde ne arayan ne soran,
Tutmaya çalıştığım bütün dallar kırıldı,
Talihim bana küskün, hüsran üstüne hüsran,
Yalnızlığın damgası, tam anlıma vuruldu.

Kendimi bilmem ki, bildiğim sensin,
Sevgiyi öğreten, sevgilim sensin,,
Ruhumda, canımda, dolaşan sensin,
Yürek sensiz atmaz, vazgeçilmezim,

Kıyamet,
Biliyor musun,
Kavradın mı,
İdrak edebildin mi,
Sen yaşananları yoksa,
İdrakten yoksun musun,

Varlığım varlığına, bilsen nasıl muhtaçtır,
Aşina oldum sana, sevgin bana ilaçtır,
Nefesini duymazsam, bil ki ben boğulurum,
Karanlıkta kalamam, yüzün bana siraçtır.

Allahın olmadığı, yürek ne işe yarar,
Fıtratına birebir, tabidir bakın davar,
Yaşadığı her bir an, karı olmayan zarar,
Varlığından bihaber, yaşayan insan mısın.