Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ben veli hiç olamadım,
Elbet deli de değilim,
Hakka gerçekten inanan,
Hakka yönelen biriyim,

İster uzak olsun, ister yakını,
Kimse yemesin kimsenin hakkını,
Hak yemekte beis görmeyen insan
Erezyona uğratır ahlakını...............İNSANİ

İnanıyorsan şüphesiz, zafere çok yakınsın,
Sıratı müstakimden, sakın ola ayrılma,
Seni tanıyan düşman, kendisini sakınsın,
Sakın Allah diyene, düşman diye saldırma.

Her kim olursa olsun, faniye bel bağlamayın,
Kendi kendine düşenler, diyorum ki ağlamayın,
Allah size akıl vermiş, oturun hele düşünün,
Sakın ola namertleri, övgü ile yağlamayın.

Birilerinin elinde yağlı kazık,
İnsan suretinde dolaşmakta yazık,
İnsanı insan yapan görüntü değil,
Yağlı kazıkçılara denir fasık.

Yağmurlar yağmaz oldu,
Güller açmadan soldu,
Ayrıldın ayrılalı,
Gözlerim yaşla doldu,

Özlemin yaktı beni,

Yağmur damlası mısın,
Sen kar tanesi misin,
Yüreğimin içinde,
Sevgi hanesi misin,

Müslümanım der amma,
İnanması muamma,
Hala ırk peşindeyse,
Yabancıdır imana.

YABAN ELLERİN GARİP YOLCUSU

Ben yaban ellerin, garip yolcusu,
Kendimi kaybettim, nerelerdeyim,
Sahip olmadığım rolun rolcusu,
Kürreler içinde, zerrelerdeyim.

İblise yarar ama, inanana yaramaz,
İblisi arar ama yaradanı aramaz,
Cehlini bilmez hakikati çarpıtır,
Adını siz koyun, ya hokkabaz, ya madrabaz ya yobaz.