Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ben veli hiç olamadım,
Elbet deli de değilim,
Hakka gerçekten inanan,
Hakka yönelen biriyim,

İster uzak olsun, ister yakını,
Kimse yemesin kimsenin hakkını,
Hak yemekte beis görmeyen insan
Erezyona uğratır ahlakını...............İNSANİ

Yağmur damlası mısın,
Sen kar tanesi misin,
Yüreğimin içinde,
Sevgi hanesi misin,

Yakacağım

Hatıramda sana ait, her ne varsa yakacağım,
Dönüp te senin arkandan, sanma artık bakacağım,
Bundan sonra baş aşağı, bir su gibi akacağım,

Yalakanın yaptığı, elbette şaklabanlık,
Ona izin verene söyleyin ne demeli,
Yalaka üretende, olur mu hiç insanlık,
Yalnızca çıkarıdır, yalakanın emeli.

Kopar mı dalından, tomurcuk güller,
Gülün kıymetini, bilemez eller,
Zalimler kopardı, tomurcukları,
Üstüme esiyor, ateşten yeller,

YAKMADIM
Senin için dediler seni çoktan unutmuş,
Unutmuşsun belki de, ne desem bilmiyorum,
Sevenin beklediği, küçücük bir umutmuş,
Unutmuş olsan bile, ben seni seviyorum.

Hesap günü sorulmazsa,
Bana bir değer katmazsa,
Hakkın rızası olmazsa,
Tefrikanın anlamı ne,
Bunlar yakışmaz mümine.

Beni seviyorsan hadi takla at,
Takla atmıyorsan, hadi göbek at,
İspat et sevgini, diyor birisi,
Kibir zirve yapmış, yaklaşım sakat.

YAKASIZ VE DE YENSİZ

Birer birer düşüyor, sarardıkça yapraklar,
Yaprağa kucak açmış, yerde kara topraklar.
Alternatif arayan, bilsin ki bitap düşer,
Kazdığı kuyulara, düşmektedir salaklar.