Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Havar havar dıbêm havar,..................İmdat imdat derim imdat
Dılımıra ketiyı ar,.................................Yüreğime ateş düştü
Ez kesira ne gotım yar,......................Kimseye yar demedim
Gırinamın bu zaru zar,........................Zaru zar ağlıyorum

Hangi birimiz istedik,gelelim diye dünyaya,
Kimse isteyerek gitmez, bilirim darı ukbaya,
Binmişiz bir alamete, giyoruz kıyamete,
Gidişlere bakıyorum, kimi atlı kimi yaya,

Femen yamel miskale zerretin hayren yereh,

Onun tanınmış lakabı Erbil,
Sen erbili bırak onu ker bil,
O kendi adına kurban olsun,
Olabileceği tek şey zibil.

Kimseye zorlama kendi dinini,
Zorlanan din asla benimsenemez,
Paylaşmak istersen eğer fikrini,
Onu yaşa kimse engel olamaz.

Dinleyin beni ey dostlar,
Kulak verin sözlerime,
Size bir şey diyeceğim,
Dikkat edin gözlerime,

Yaradanın nezdinde, eşittir tüm insanlar,
Bu eşitliği bozan, gaspçı konumuna düşer,
Güneş gibi su gibi, adildir tüm ihsanlar.
Adaleti çiğneyen, olur zulmeden beşer.

Her yaprak düşmek zorunda,
Toprağın aşkı korunda,
Fıtrat böyle yazılmıştır,
Her nesne kendi yolunda.

ZOR DAYANDIM

Ruhum senin, kalbim senin, sen her şeyim,
Sen bilsen de bilmesen de, seninleyim,

Sensiz dünya sensiz hayat, zından olur,

Dünya kaynayan kazan,
İçinde çoktur azan,
Yem zokanın ucunda,
Sakın ha olma sazan.

Zeka aklın bir şubesidir,
Kafa aklın külubesidir,
Yürek ise aklın ebesidir,
Üret üretebildiğin kadar.