Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Yalnız ölümün yoktur,her derde vardır ilaç,
İlaç ise maksadın, Vahyi ilahiyi aç.
Karanlıkta kalana, yalnızca odur sirac,
Onun ile doymakta, hangi ruh kalmışsa aç.

Kendimi bilmem ki, bildiğim sensin,
Sevgiyi öğreten, sevgilim sensin,,
Ruhumda, canımda, dolaşan sensin,
Yürek sensiz atmaz, vazgeçilmezim,

Kıyamet,
Biliyor musun,
Kavradın mı,
İdrak edebildin mi,
Sen yaşananları yoksa,
İdrakten yoksun musun,

ANAM ANAM VARIM ANAM

Senden gayrı yok sevenim,
Yoktur kıymetim bilenim,
Oldum dizini dövenim,

Varlığım varlığına, bilsen nasıl muhtaçtır,
Aşina oldum sana, sevgin bana ilaçtır,
Nefesini duymazsam, bil ki ben boğulurum,
Karanlıkta kalamam, yüzün bana siraçtır.

Allahın olmadığı, yürek ne işe yarar,
Fıtratına birebir, tabidir bakın davar,
Yaşadığı her bir an, karı olmayan zarar,
Varlığından bihaber, yaşayan insan mısın.

ÜZÜLDÜM

Köprüden düşenlere, buzda boğulanlara,
Kibir ve bencillikten, yapılan kavgalara,
İnsan olma dışında, ünvan arayanlara,
Üzülmedim diyemem, vallahi çok üzüldüm.

Artık çalma kapımı,
Bırak sorma halimi,
Dinle kıylu kalimi,
Bil ki vazgeçtim senden,

Ne olur veda etme, dayanamam vedaya,
Seni emanet ettim, emanetim hudaya,
Nasıl dayanacağım, söyle bu ayrılığa,
Kulağım tetiktedir, gel diyecek nidaya,

Aksın aksın da yaşlar, vedaya isyan etsin,

Kimi şair kendine anlatır,
Almak isteyen, mesajı alır,
Kimi de karşıya, hatırlatır,
Böylece kendisi de ders alır.