Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Tellerime düşen, nağme hüzünlü,
Boğazda titreyen ses ele verir,
Hüzünler boğazda sanki düğümlü,
Gözlerimden akan, yaş ele verir,

Meşhur sarmısağın elbet bilirim
Acıdır biberin yiyebilirim
Düşmanlar çatlasın gülebilirim
Namlısın şanlısın sen Maraşımsın

Sır menzelet barajı hayat kaynağı

İstikbale bu millet umutla bakacaktır

İstiklalin simgesi ay yıldız olacaktır

Allaha güvenmişsek ve O na inanmışsak

Dinim cinsim ve kavmim, beni ben eden kimlik,
İnkarı tenzil eder, boynuma olur ilmik.
Kendine saygı duyan, yargılamaz kimseyi,
Kendimi yargılarım, ele yapmam hakimlik.

Bilirim anam beni, ne kadar sevdiğini,
Bilirim benim için, göz yaşı döktüğünü,
Yanar yüreğin bana, seni özledim anam,
Ah edip ağlıyorsun, görmedim güldüğünü,

İzin ver izah etmeme,
Bir sebep göster kalmama,
Engel olmayın gitmeme,
Artık gitmek istiyorum

Sustu bülbüller ezanı dinler
Kokular saçtı aşkından güller
Gönüller coştu söylenir diller
Diyelim her an Allahü Ekber

Gönül yolunda birleşti eller,

Hayal ettim bir güzelle,
Tutuşmak için el ele,
Sordum bahçedeki güle,

Seviyor mu,sevmiyor mu,
Sevdiğimi biliyor mu,

Maddenin iflasıdır KIYAMET,
Namaz kıl rüku secde kıyam et,
Maddenin ve mananın sahibi,
Deki O hem Ehaddir hem Samed.

Sana gönlümün kapısını açtım

İçeri girip de bir bakar mısın

Yüreğime lale sümbül gül diktim