Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

O bir mümin, o bir kul, O Hasan Nail Canat,
Yürüdüğü doğru yol, doğru yolda bir sanat,
Nasıl ağlamasındı, elbet ağlar kâinat,

Hasan Nail Canat'ım, verdi canını Hak'ka,
O Hak'ka ulaşmayı, bırakmadı şafaka,

Her sonbahar mevsiminde, dökülür yapraklarım,
Dizlerime kadar batar, toprağa ayaklarım,
Odun diye kesilmekte, bedenimden dallarım,
Ölü zannettiniz beni, halbuki ben canlıyım,

Sevdim seni ben gönülden

Sordum bülbülden sümbülden

Bahçedeki beyaz gülden

Kahramanlık ancak sana yakışır
Ayla güneş durmuş seni konuşur
Cesaretin senin imanındandır
Bu imanla başın göğe ulaşır

Tahammül sınırın taştı taşıyor

Allahtır kalbi okuyan,
Maşukunu hemen bilir,
Kalbinde aşkı dokuyan,
Yalnız Allah'a eğilir.

Allahtan başka ilah yok,

Kaderin yok oyunu, oyun senin oyunun,
Çektiğin her ne varsa, eseridir huyunun,
Nefse yenik düşersen, çekilir bil ki boynun.

Sitem etme kadere,
...Sakın düşme kedere,

Seviyorsan seveceksin,
Sevmesini bileceksin,
O seni hiç sevmesede,
Seviyorum diyeceksin.

Seven yanar küle döner,

Yeniden bir fakültede, kavga yapmış öğrenciler,
Ne olursunuz yapmayın, geçmişten alınız dersler,
Aklınız var diliniz var, neden konuşmuyorsunuz,
Sorun yok mu, elbette var, kavgayla biter mi dertler,

Ya millet var ya gayrı,
Gayrının olmaz hayrı,
Millete sadık olan,
Haktan da olmaz ayrı.

Cananı özleyen can var içimde
Çağlayarak akan kan var içimde
Kor ateş gibi yanan var içimde
Benlikten kaçan bir ben var içimde

Ben yokum sen varsın her zaman için