Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Uyu uyu bebek uyu,
Bebeğimin güzel huyu,
Susuz kalmış, bizim kuyu,
Bulamadım sana suyu,

Uyu bebek uyu uyu

Kendini hep yalnız gören adam

Zannetme bihaberdir yaradan

Tek olmak yalnız olmak değildir

Yıllar sonra bir akşam, çıkıverdi karşıma,
Öyle melül mahsundu, üzüldüm duruşuna,
Dayanamadım onun, gözlerinin yaşına,
Nasıl bilebilirdim, neler geldi başına,

Ölseydim görmeseydim, çektiği çileleri,

On aralıktır dünya, insan hakları günü,
İnsandır bu dünyanın, nadide olan gülü,

Koparmayın dalından, gül her zaman kokmalı,
Yaratanın verdiği, kokuları yaymalı,

Beni yalnız sen anlarsın,
Sana dökerim içimi,
Her ne söylesem duyarsın,
Bilirsin bütün işimi.

Varlığı var eden ilah,

Bütün peygamberleri bilir ve anlatırdı

Güzel anlatımını herkese dinletirdi

Şu kapkara dünyama

Bilsen ne ışık oldun

İnan ki sen rüyama

Yaptığına inanmayan, yaptığını över mi,
Pişimanlıklar duymayanlar, hiç dizini döver mi,
Söven kendine sövermiş, bunu bilen söver mi,
Kişilerin söylediği, aynasıdır biline.,

Sana gönlümün kapısını açtım

İçeri girip de bir bakar mısın

Yüreğime lale sümbül gül diktim

Şu bülbülün ahı vahı

Gülün var mıdır günahı

Bülbülün sulhu selahı