Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kendini hep yalnız gören adam

Zannetme bihaberdir yaradan

Tek olmak yalnız olmak değildir

Uyu uyu bebek uyu,
Bebeğimin güzel huyu,
Susuz kalmış, bizim kuyu,
Bulamadım sana suyu,

Uyu bebek uyu uyu

Gözünü çevir bir bak,
Gör evrende ahengi,
Münkire olur kapak,
Görsün envai rengi.

On aralıktır dünya, insan hakları günü,
İnsandır bu dünyanın, nadide olan gülü,

Koparmayın dalından, gül her zaman kokmalı,
Yaratanın verdiği, kokuları yaymalı,

Beni yalnız sen anlarsın,
Sana dökerim içimi,
Her ne söylesem duyarsın,
Bilirsin bütün işimi.

Varlığı var eden ilah,

Şu kapkara dünyama

Bilsen ne ışık oldun

İnan ki sen rüyama

Yaptığına inanmayan, yaptığını över mi,
Pişimanlıklar duymayanlar, hiç dizini döver mi,
Söven kendine sövermiş, bunu bilen söver mi,
Kişilerin söylediği, aynasıdır biline.,

Şu bülbülün ahı vahı

Gülün var mıdır günahı

Bülbülün sulhu selahı

Bilirim anam beni, ne kadar sevdiğini,
Bilirim benim için, göz yaşı döktüğünü,
Yanar yüreğin bana, seni özledim anam,
Ah edip ağlıyorsun, görmedim güldüğünü,

İzin ver izah etmeme,
Bir sebep göster kalmama,
Engel olmayın gitmeme,
Artık gitmek istiyorum