Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Zafer
Çalışmaz seyredersen, boşa bekleme zafer,
Komutan mı sanmıştın, daha olmadan nefer,
Yaklaşımın sorunlu, gözünde kalmamış fer,

Zeka aklın bir şubesidir,
Kafa aklın külubesidir,
Yürek ise aklın ebesidir,
Üret üretebildiğin kadar.

Hangi birimiz istedik,gelelim diye dünyaya,
Kimse isteyerek gitmez, bilirim darı ukbaya,
Binmişiz bir alamete, giyoruz kıyamete,
Gidişlere bakıyorum, kimi atlı kimi yaya,

Femen yamel miskale zerretin hayren yereh,

Aynalar hiç eksiksiz görüntünü yansıtır,
Kendi kendini insan, seyre dalar aynada,
Yapılanları görmek, sanılmasın basittir,
Zaviyen yaptığından, resim verir sana da.

Gelo ez brindarım,
Mêz bıkın veka arım,
Ez bume hersı çawa,
Veka baran dıbarım.

Brinamın pır kure,

Gündüz oluyor,
Gece oluyor,
Zemberek gergin,
Dünya dönüyor.

İnsan zaman gibidir, gittimi geri gelmez,
Bilirim sandığının, belki çoğunu bilmez,
Farkındadır çoğu kez, görmekte bir çok şeyi,
Bazen de arıyorken, kendini dahi görmez,

ZAM ZAM ZAM

Zam üstüne zam yağıyor,
Yok mu buna dur diyecek,
Sanırsın inek sağıyor,
... Kim yiyecek kim giyecek.

Allaha ve Peygamberine sorduysan daha ne çözüm ararsın.
Dönüp bir kendine bak behey ahmak düşüncenle zararsın.

Ne aşkın ne sevmenin zamanı olmaz,
Sevmek için zaman kollanır mı bilemem,
En umulmadık zamanda girer insanın yüreğine,
Hadi git desende,
Der ki gidemem,
Asla izin vermez, yüreğin bu isteğine,