Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Karanlıkta kalana, güneşten parlak sirac,
Nur dileyen insana, ikram edildi MİRAC.
Akıl tefekkür eder, berekete taliptir,
Yoksa sonu hüsrandır, odur verimsiz kıraç.

Dört ayaklı minare
Sonra Kurşunlu Cami
Bir de Paşa Hamamı
Kimse olmadı hami
Yok mu elifi lamı
Ciğerim pare pare

Menzile varmak ister, hazırlığı olanlar
Pişmanlık duyacaktır ettiğini bulanlar
Kaçışı mümkün değil, hiç kimsenin menzilden
Kul hakkı yiyen olur saçı başı yolanlar

Bir girdabın içinde durmadan dönmekteyim
Tutuştum yandım piştim, görün ki sönmekteyim
Kendi kendimi bile hala öğrenmekteyim
Kendini okumayan, gayrıyı okuyamaz
Yüreğini duymayan, hiç bir sesi duyamaz

Sizi kandırmak kolay,
Bir kaç süslü kelime,
Hesap günüdür olay,
Ateş gelir dilime.

Çiçekler çiçekler, güzel çiçekler,
Balçıkla sıvanmaz, asla gerçekler,
Onların kokusu, sarar dünyayı,
Kokular dünyayı, mest edecekler,

Bırakın kokular, yaysın çocuklar,

Yazdıklarım sizden, bana yansıyan,
Yaşadıkça yazmak, boynum borcu,
Yaraları asla olmam kaşıyan,
Doğruluk dostluğun karılan harcı.

Allah'a giden yolda, en büyük engel nefis,
Nefis için dünyalık, Cennetten daha nefis,
Azgın bir ata benzer, ona gem vurulmalı,
Gecikmeden nefis'e, akıl olmalı seyis.

Ne Allah korkusu kalmış
Ne Allah’a karşı sevgi
Paranın kokusu almış
Para vermektedir rengi

Padişah olmak istiyorsan,
İyi kul olmasını öğren,
İyi kulluğu bilmiyorsan,
Kİmseyi yönetemezsin sen,