Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Zaman döndü bende döndüm,
Yanıyordum bakın söndüm,
Gayrı kül gibi gibi göründüm,
Sanki zamana ödündüm.

Kelimeler elbise bilin ki ifadeye,
Özgürlük anlam katar insanda iradeye,
Allah'ın varlığından, haberdar olan kimse,
Gecikmeden vuracak, anlını seccadeye.

Dicle yuxardan axi,
Bilmeyen ıle baxi,
Benden uzaxlaştıxça,
Sanisan canım çıxi.

Nereye kadar inkâr,
İnkâr getirmiyor kâr,
Varı yok sayan kişi,
Sahtekârdır sahtekâr.

Kendini alim zanneden, beni cahil zanneder,
Kendi aczini bilmeden, dönmüş bana tan eder,
Ben benden Hakka sığındım, çaldım yere benliği,
Bir şey düşünürsem eğer, o da derim Rabbim ne der.

Uçun kuşlar gökyüzüne,
Sonsuzluğa doğru uçun,
İnmeyin hiç yeryüzüne,
Barışı korumak için.

Vururlar kanadınızı,

Duygumu anlatmada, sorunum olabilir,
Gözlerime bakarsan, anlaman kolay olur,
Beni anlaman için, çok sorun olabilir,
Sevmeyen insan için, belki de alay olur.

Bugün acının günü
Bugün ruhun sürgünü
İnsan olan unutmaz
Ne dünü ne bugünü

Siyasetten anladığım, insanları insan bilmek,
Fıtrata sahip çıkarak, hakkın önünde eğilmek,
Mükelleftir insanoğlu, yüklendi büyük davayı,
İhanetin adı zillet, zillettir boğazda ilmek,
İnsan olmanın gereği ne ezmek ne de ezilmek.

Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı varmış

Söyle bir kahve kadar hatırım yok mu benim

Gerçekten seven kalbe hani ayrılık yokmuş