Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ellerimi attığım dal, kırıldı elimde kaldı,
Günahımı taşımaya, dallar bile dayanmadı,
Hakka yönelmekten başka, çıkar bir yolum kalmadı,
Tesellim yalnız Allah'tan, umudum hiç kaybolmadı,

Boynum kıldan ince benim, sırat boynumdan da ince,

Farkına varamadım, dönüşünü dünyanın,
Anlamakta zorlandım, sırlarını aynanın,
Yalnız yanan anlarmış, ahvalini yananın,

Ben yandım yanıyorum, gayrı kimse yanmasın,
Sakın ola hiç kimse, bu dünyaya kanmasın.

Dünü dünde bıraktık
Yarına ışık yaktık
Dünden alınan dersle,
Bugünümüze baktık

Derin izler bıraktı, ruhumda anılarım,
Yaralar kanıyorsa, delip geçer yıllarım,
Senin gölgenle bile umudumu yeşerttim,
Yalnızca sana çıkar, yürüdüğüm yollarım.

Benim sana geçmezse kime geçmeli nazım,

Dün uzaklara yakın gibi bakardım,
Bu gün gözlüklerim sanki göz gibi,
Dün acıkınca yedi ekmek yiyerdim,
Bu gün lokmalar boğazımda taş gibi,
Dün koştuğumda tarzan gibi koşardım,
Bu gün emekleyen bebek gibi,

El kızı bacı olmaz,
Sana duacı olmaz,
Yaran kanasa bile,
Onun ilacı olmaz,

Son nefesimde adın, dilimde olacaktır,
Yüreğim senin ile huzuru bulacaktır,
Son gördüğüm halinle, hafızama yer ettin,
Ruhum senle can bulup, seninle solacaktır.

Senden gayrı herkese, kapalı gönül kapım,

Ey benim çeşmi siyahım, ne olursun cevap ver,
Yüreğine dilekçem var, alıp da okur musun,
Ne olursun kabul eyle, arzıma olma duvar,
Benim gönlüm hala bakir, kalbinle dokur musun.

Ey karanlıktaki mahım, gönlümü sana açtım,

Aylarca çağırdım, neden gelmedin,
Düştüğüm halleri, hiç mi bilmedin,
Mektubumda sana, hastayım dedim,

Artık gelsen bile, bana ne fayda,
Sende bulamadım, bir katre vefa,

İhanetin babası, şeytan aleyhi lane,
En son onun filmine, Cehennem olur sahne.