Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kendini bilmeyenler burnu havada gezer,
Güçsüzü sinek gibi, acı duymadan ezer,
Şeytanın avukatı, olmaya aday olur,
Ölmez gibi davranır, tekebbüre yaslanır,
Çok gördü bu tipleri, toprak denilen mezar.

Ben öyle duygusalım, öylesine duygusal,
Vasıl olan yüreğim, yüreklere açar sal.

Yanan her bir yüreğin, acısını hisseder,
Mutlu gördüğü zaman, onlardan mutluyum der.
...

Bugün acının günü
Bugün ruhun sürgünü
İnsan olan unutmaz
Ne dünü ne bugünü

Siyasetten anladığım, insanları insan bilmek,
Fıtrata sahip çıkarak, hakkın önünde eğilmek,
Mükelleftir insanoğlu, yüklendi büyük davayı,
İhanetin adı zillet, zillettir boğazda ilmek,
İnsan olmanın gereği ne ezmek ne de ezilmek.

Seni yok sayan akılsız,
Kendi kendini bilmiyor,
Deniz dibinde yüzerken,
İçecek su bulamıyor.

Yok artık şarkın bülbülü,
Kurumuş kokmuyor gülü,

Diyarbekir yasta bugün,
Celalı yok hasta bugün,
Kalmışız ayazda bugün,

İnsanlık adına, yola koyulan,
Sözü doğru olur, söylemez yalan,
Hedefle niyeti uyum sağlarsa,
Konumları olur saygı duyulan

Bir girdabın içinde durmadan dönmekteyim
Tutuştum yandım piştim, görün ki sönmekteyim
Kendi kendimi bile hala öğrenmekteyim
Kendini okumayan, gayrıyı okuyamaz
Yüreğini duymayan, hiç bir sesi duyamaz

Sizi kandırmak kolay,
Bir kaç süslü kelime,
Hesap günüdür olay,
Ateş gelir dilime.

YORGUNUM

Üzerimde binlerce yük,
Dünya benden daha çürük,
Ezilmişim boynum bükük,