Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kendimi tanımam biraz zorlaştı

Yıllardır aynaya bakmadığımdan

Bilmem belki de vakit yaklaştı

Her kim ki dostça yaklaşır, dostça ayrılır benden
Dostlarıma feda olsun taşıdığım bu beden
Kimseye ihanet etmem, ihanet de beklemem
Dostum diyerek anarım, dostlarımı ebeden

KES NABE

Ar ketiye dılemın,
Dengı mın narı kesi,
Ber mı keti mılemın,
Kes nabe edi besı.

Okunan ezanı duy
Yapılan davete uy
Eğitimle yol bulur
Değişmez denilen huy.

Bir kez elini kaptırmaya gör, kolunu koparırlar,

Onlarla işbirliği yapanlar, oyun kurucu olmaz,

Onlar senaryolar hazırlarlar, figüranlar ararlar,

Dinlemeyi pas geçme, kulak ver söylenene,
Değer ver söyleyene, sakın deme bana ne,
Sözün varsa çekinme, hakaret içermesin,
Belki de fırsat olur, kendini düzeltmene.

KAVMİMİ

Kavmimi soranlara, diyorum ki insanım,
İnsanlık benim için, vazgeçilmez ihsanım,
Benim bana hedefim, tertemiz olsun anım,

Hangimiz temiziz, kirlendik kirlettiler,
Sahte raporlarla delidir dedirttiler,
Özür yetmez toptan gusül almamız gerek,
Unuttuk sanmayın b.k bile yedirttiler.

Beklediğim senden umut,
Sakın bana deme unut,
Unutsun diye gönlüme,
Bilin ki veremem komut.

Gönlüm yanacakmış yansın,

KEDER

Ey başımın belası, sensiz geçmiyor zaman,
Şu ruhumun aynası, başımda döner duman,
Sen gönlümün tasası, birazcık da beni an,