Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bir kez elini kaptırmaya gör, kolunu koparırlar,

Onlarla işbirliği yapanlar, oyun kurucu olmaz,

Onlar senaryolar hazırlarlar, figüranlar ararlar,

Okunan ezanı duy
Yapılan davete uy
Eğitimle yol bulur
Değişmez denilen huy.

KES NABE

Ar ketiye dılemın,
Dengı mın narı kesi,
Ber mı keti mılemın,
Kes nabe edi besı.

Dinlemeyi pas geçme, kulak ver söylenene,
Değer ver söyleyene, sakın deme bana ne,
Sözün varsa çekinme, hakaret içermesin,
Belki de fırsat olur, kendini düzeltmene.

KEDER

Ey başımın belası, sensiz geçmiyor zaman,
Şu ruhumun aynası, başımda döner duman,
Sen gönlümün tasası, birazcık da beni an,

Anlatırsam anlar mısınız,
Siz benimle ağlar mısınız,
Bana destek sağlar mısınız,

Sormayın bana ne olur, sormayın neler yaşadım.
Ayaklar altında kaldım, mazlum oldu artık adım.

Senden gayrı kimsenin yeri yok yüreğimde,
Bir tek sana açıktır kalbimin kapıları,
İsmine odakladım, ne varsa belleğimde,
Bende kalmasın artık, ruhumun tapuları.

Olgular manayı kaybederse, işlevini de kaybeder
Manasız olguya sarılanlar, önce kendine aybeder,
Formalitenin ötesine gitmez amaca odaklanmaz
Kendi yazıp kendi oynarken pişkince ben yaptım oldu der

Bu maaşa bu harcama,
Bu delik hiç tutmaz yama,
Finansörü bilmem amma,
Nasıl dönecektir bana..,

Peşinden koştum durdum
Pek çok hayaller kurdum
Gelen geçene sordum
Dilenciyim dilenci

Dilenciyim dilenci