Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Ey Camiler yakanlar
Yakıp yıkıp bakanlar
Sizlersiniz iblise
Hemen selam çakanlar

Rebiül evvelin on ikisiydi

Çatlamış gönüller bir çöl gibiydi

Ol kainatın sahibinden bize

Somuttur insandaki beş duyu,
Altıya çıkar ekle duyguyu,
Her insanın bir algı dili var,
Algı dili şekillendirir huyu.

Yanıyorum dedikçe, sen hala yakıyorsun,
Sana ait ne varsa, hepsini yıkıyorsun,
Senle olmaz diyerek, canımı sıkıyorsun,
Üstüne üstlük güya, teselli edyorsun,

Sevmeme engel olma, yok başka beklediğim,

Allahın indindeki konumdur önemli olan,
Bir kişi dahi olsa olmalı hakkı haykıran

Yalan insanı kandırmak içindir, yalancı bizden değil demiş Peygamberim,
Durmadan yalan atmakta ısrar eden zavallılara, söyleyin ben ne derim.

Ne Allah korkusu kalmış
Ne Allah’a karşı sevgi
Paranın kokusu almış
Para vermektedir rengi

Padişah olmak istiyorsan,
İyi kul olmasını öğren,
İyi kulluğu bilmiyorsan,
Kİmseyi yönetemezsin sen,

Şew tariye, reşu reşe,........................Gece karanlık, kapkaradır,
Lı her deri bı deng mayı,....................Her yer sessizliğe büründü,
Meh hedi hedi dımeşe,......................Ay bile yavaş yavaş yürüyor,
Jımıra ro çıma nayı,............................Bana gün niçin doğmuyor,

Yetimlerden bir yetim, ben de yetim büyüdüm,
Babanız yolda şimdi, sözleriyle uyudum,
Babasızlık ne imiş, içmişim yudum yudum
Yetimlerden bir yetim ben de yetim büyüdüm