Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Türkü Kürdü Arabı,
Sanmayın ayrı Rabbı,
Fani olan her varlık,
Kucaklıyor turabı.

Ne çiçekte ne gülde, bulunmaz senin kokun,
Sevecen bakışınla, hadi kalbime dokun,
Sevdadan yana sakın, olmasın senin korkun,
Sevecen bakışınla hadi kalbime dokun.

Seni hayal ettikçe, seyre dalar susarım,

Her sabah uyanırım
Nefsimi uyarırım
Abdestimi alırım
İki sünnet iki farz
Rabbime yalvarırım

Asla haksızlık yapma,
Doğru ylundan sapma,
Şeytan ile dost olup,
Sakın ondan rol kapma........İNSANİ

Başkalarında kusur arayanlar,
Dönüp kendilerine baksınlar,
Peygamber bile kusur aramazken,
Bari Peygamberden utansınlar.

Maske takanlara bak, insan diye dolaşır,
Taundan öte virüs, nefislere bulaşır,
İrade var insanda, cehalet saptırıyor,
Cahil insan vampiri, yanı başında taşır.

Üfle Neyzenim Üfle



Üfle neyzenim üfle, ruhum dinlenmektedir

Sanır mısın ben hala bıraktığın gibiyim
Öyle genç delikanlı sanır mısın diriyim
Yıktın sen mihrabımı yıktın bütün dünyamı
Aklımı da kaybettim şimdi artık deliyim

Urfaya varsam

Divana dursam

Mekana geçip

Ev kiye zaf düxwine,...Kim sürekli okursa,
Jı vi xrabi naye,.........Ondan kötülük gelmez,
Mirovi ke naxwine,.....Okumayan insanın,
Destı vi tıji xune........Elleri hep kanlıdır