Sinan Bayram Şiirleri - Şair Sinan Bayram

Her doğan çocuk,
Zamana bırakılmış narin bir emanettir;
Kimileri bu emaneti taşır,
Kimileri kendi yükünün altında
Nefes bile alamaz.

Kaldığın yerde üşüyor zaman,
Bir sessizlik çökmüş cümlelerime.
Gözlerin yok artık uykularımda,
Yastığıma sinmiş vedaların hece hece.

Adını andıkça titriyor dilim,

Kaldı gözlerinde bir son baharın,
Soldu gülüşlerin, sustu baharın.
İçimde kırılmış sevda duvarın,
Ayrılık düşürdü bizi yarından.

Bir veda sözünde yandı geceler,

İnce bir pusudayım yine
Hasretin dalgasında savruluyorum
Gözlerin geliyor aklıma inceden
Yüreğim titriyor hemen oracıkta

Sana bu mektubu siperden yazıyorum

İyilik ekersen, sevgi biçersin,
Gönülden verirsen, değer içersin.
Bir söz düşün, yumuşaksa dili,
Yıkılan kalbi yeniden işler beli.

Yalanla örülen hiçbir yol uzun değil,

İnsan diye bir söz var,
Sadece yürüyen değil, düşünen.
Kimi altınla tartar hayatı,
Kimi bir çocuğun gülüşüyle.

Doğruyu bilmek kolaydır aslında,

İnsan hayata karşı büyür,
Rüzgârın tersine yürüyen bir kıvılcım gibi—
Adım attıkça çoğalır,
Düştükçe derinleşir,
Ağladıkça genişler içinin sesi.

Karmaşık olabilir hayat.
Çoğu zaman öyledir zaten.
İnsan açısından bilinmez pek.
Ahenk mi karmaşa mı önce gelir?
İkisi de birbirini doğurabilir aslında.
Ardın sıra basamaklar birbirini besler.

Öyle bir gece
Öyle bir karanlık ki
İnsanın vurulası geliyor
Yanlış duymadın arkadaş
İnsanın vurulası geliyor dedim
Gecenin muhabbeti iyidir

Zaman geçer, her şey onunla değişir.
Ölçüsü var, ahengi yar var olana.
Zaman, hayat gibi dip diri yenilenir;
Yenilenmeyen, uzak düşer hayata.

İnsan, zaman içinde zamana tabi.