Sessiz gecelerde sır fısıldar ay,
Yıldızlar, kadim mühürler taşır.
Ruhumda döner eski bir saray,
Kapılar gizli, her birini aşır.
Bir nefesle başlar iç yolculuk,
Bir düşünce doğar —
Ama kim doğurur onu?
Ben mi, yoksa beynimin
Elektrik yankıları mı?
Bir kıvılcım atlar hücreden hücreye,
Seni düşünmenin sınırı yok
Ve ya özlemenin
Herşey zarar ziyan olsa da
Ne seni özlemek zarar
Ne de düşünmek ziyan
Sırça bir fanus, arayış içinde mısralık,
Nefes daralır içinde, her şey bulanık.
Gölgeler dans eder, gerçekler çarpık,
Dışarısı oysa, renkli ve berrak.
Hava akmaz içeri, boğar her nefesi,
Sevmek…
Bir söze sığmaz, susuşta büyür,
Kalbin en derin yerinde yürür.
Bir bakışta başlar, bir ömre sığmaz,
Gecenin özüdür, sabaha uymaz.
Sevmek, bazen adını anmadan,
Bir bakışta ömrü armağan etmektir.
Ne dile gelir, ne de susar tam,
Kalpte usulca açan bir çiçektir.
Sevmek, beklemek demektir bazen,
Sevmek,
Bir ismi anmadan anmak gibidir.
Dilin susar,
Ama yüreğin her atışta fısıldar onu.
Bir gülüşün kenarında başlar bazen,
Sevmek, bazen bir bakışta başlar,
Bir çift gözde ömrün yankısı vardır.
Ne kelime ister, ne büyük sözler —
Bir sessizlikte en derin aşktır.
Sevmek, dokunmadan yandığın yangın,
Gözlerinde buldum denizin derinliğini,
Gülüşünde baharın neşesini tattım.
Her dokunuşunda içimde bir çiçek açtı,
Sana adadım bu ömrü, hiç pişman olmadım.
Ruhumda bir yankı, kalbimde bir şarkısın,
Sevmek diye bir şey var,
Ne zamana sığar, ne söze…
Bir bakışta başlar bazen,
Bazen de yıllarca usul usul büyür gözlerde.
Sevmek, sahip olmak değildir,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!