Aşk, iki bedende yankılanan
tek bir varoluş cümlesidir.
Ne başlar, ne biter —
sadece biçim değiştirir.
Bir bakışta evreni görürsün,
Her sabah uyanmak seninle,
Güneşin doğuşu gibi içimde.
Ellerin elimde, bakışların gözümde,
Mutluluğun resmi, seninle her anım.
Sözcükler fısıldarız rüzgara,
Hadi bir nefes ver kuruyan kalbime
Vakit vedalaşma vakti değil anla
Bak daha gün bitmemiş hala umut var
Hadi ellerini uzat yüreğini ver bana
Yarım kalmasın bu şiir
Ben şairsem eğer şiirim sensin aşkla
Aşk,
bazen göğe bırakılmış bir soru işaretidir;
cevabı ise iki insanın
birbirine baktığı anda oluşur.
Seninle anladım:
Ey güzeller güzeli
Bir sevda bitimi
Gözlerinin kıyısında durmuşum
Sardunyalar uzaktan birşey anlatıyor
Bu gece bir başka olacak
Sen olan herşeyle sevişeceğim
Gözlerin düşer içime, usulca,
Bir deniz olur gecemde yavaşça.
Bir rüzgâr eser, adını fısıldar,
Kalbim sensizliğe asla alışmaz.
Sesin, en eski şarkım gibi sıcak,
Bir sır var herkesde hiçkimse
Çözmek istesen herşey o
Herkes hiçkimse imiş onda
Bize böyle bir sır gerekmez
Cahili alim görmek yok bizde
Döner dünya döndüren o imiş
Bir tek sen kaldın aklımın ucunda,
Ne zaman baksam, düşersin rüzgâra.
Adını anmakla titrer içimde,
Unuttuğum ne varsa, döner bana.
Gözlerin, geçmişin aynası gibi,
Ah hiç uslanmıyorum ben
Her anı ağır bedeller ödeyerek yaşıyorum
Her seferinde bu son diyorum
Sonra bir mutluluk bir güzellik çeliyor gönlümü
Herşeyi unutup yine devam ediyorum
Bir yanım mihrap bir yanım girdap
cehennem bana cennetten daha aşık
öyle ki kendimi bildim bileli yanıyorum
Bir yanım yolcu bir yanım kök salmış
sustuklarım uçurum halinde büyür
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!